(1) L’histoire de Tom – Het begin, Nederland

Het begin Nederland

voorwoord

Ik ben begonnen aan een nieuw verhaal en omdat ik het verhaal in de

‘ik‘ vorm schrijf, gaat het ook een groot gedeelte over mijn leven en ook mijn fantasieën.

Het eerste hoofdstuk wat mijn leven in Nederland beknopt weergeeft is helemaal waar en er is niets van gelogen of gefantaseerd.

Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.

Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.

De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar.

Nu het eerste lange (misschien te lange) hoofdstuk wat mijn levenstocht in Nederland, oppervlakkig beschrijft.

_______________________________________________________________

Ik zal me eerst even voorstellen, mijn naam is Tom. Nee, niet echt maar voor dit verhaal wel.

Ondertussen een man van middelbare leeftijd maar tijdens mijn tienerjaren en later de pubertijd, kwam ik erachter dat ik anders was als mijn leeftijdsgenootjes.

Ik was een nakomeling en mijn broer en zus waren al snel het huis uit.

Ik had een kamer voor mij alleen en trok me regelmatig terug.

Hoe het precies begonnen is, weet ik niet maar ik herinner me, dat ik als tien-jarig jochie altijd een nachtjapon droeg als ik naar bed ging.

Natuurlijk ging dat bij ons gewoon in de was maar het feit dat ik iets meisjesachtig droeg, triggerde me al op jonge leeftijd.

Ik begon te experimenteren met panty’s, slips en bh’s van mijn moeder maar vond dat op de een of andere manier niet prettig om iemand anders kleding te dragen.

Toen ik eenmaal het ouderlijk huis verlaten had en samen ging wonen met een vriendin, kreeg ik de postorder catalogi onder ogen en bestelde enkele damesslipjes.

Ik wilde het voor mijn vriendin niet verborgen houden en toen ik haar vertelde over mijn voorkeur, was het antwoord kort en bondig. De relatie was over.

Omdat ik mijn vriendin vertrouwde, zei ik tegen haar ‘ik ben de hele dag weg, neem mee wat je denkt dat van jou is en het enige wat ik vraag is, dat als ik vanavond thuis kom, ik niet in een leeg huis terecht kom´.

Enkele weken later kwam ze haar spullen ophalen en was vertrokken.

Ik bleef alleen achter en uiteraard triest omdat ze weg was maar ik besefte ook goed dat het aan mij lag.

Iets waar ik niemand kwaad mee deed, kostte toch onze relatie.

Ik bleef alleen in mijn huis achter en bestelde uit diverse catalogi damesslipjes, bh’tjes in mindere maten en panty’s.

U moet u voorstellen, dit speelde midden jaren tachtig en op dat moment was er nog geen internet terwijl ik wel al werkzaam was in de automatisering.

Overdag had ik het druk genoeg en als ik dan ‘s avonds thuis kwam, kleedde ik me om, trok een slipje, panty en soms een bh’tje aan en voelde me heerlijk en opgewonden.

Mijn onderdanige gevoelens kwamen ook boven drijven en ik kwam via het toenmalige videotex, een soort voorloper van internet, in contact met een Meesteres. Wij spraken elkaar via de telefoon en nee, zij gaf geen opdrachten of zo. Gewoon, gezellig kletsen over van alles en nog wat.

Het was wel duur maar dat maakte mij niet veel uit.

Uiteindelijk gaf ze mij een ander nummer en konden we onze gesprekken voeren met een lokaal tarief.

Mijn seksleven als puber, twintiger stond altijd op een laag pitje. Ik had kennelijk niet de kwaliteiten om een meisje te verleiden.

Op enkele avontuurtjes na, vulde ik mijn tijd met werken, sporten en uitgaan.

Maar ook tijdens het uitgaan, waar ik één van de weinige jongens was die danste, kwam er weinig reactie van het vrouwelijke geslacht.

Na lange tijd kwam ik in contact met mijn ondertussen ex en aangezien zij niet werkte, geen dak boven haar hoofd had, geen geld, besloot ik om haar bij mij te laten wonen.

Moeizaam als het ging in het begin maar het ging steeds beter.

Ik had, vanwege de reactie van mijn laatste vriendin, mijn damesondergoed ver weg opgeborgen in de meterkast maar op een gegeven moment, kwam ik thuis en de tas lag op tafel.

Of ik zoveel vriendinnen op bezoek had gehad, naar aanleiding van het ondergoed.

Toen kon ik niets anders dan bekennen en vertellen dat ik op een andere manier in elkaar zat als de meeste mannen.

Om een donkere periode uit mijn geschiedenis snel te vertellen, accepteerde ze toch mijn ‘afwijking’ en heeft zelfs geprobeerd om mij te domineren.

Dat was geen succes en ik had, het internet was in opmars,een ISDN lijn die ik gedeeltelijk voor internet en gedeeltelijk voor spraak gebruikte, ingericht.

Ik kwam in contact met een jongedame uit de regio Rotterdam die wél dominant was.

Mijn ex accepteerde dat ik een online Meesteres kon dienen zolang het niet tot een afspraak zou komen.

Ik was gelukkig. Ik had een Meesteres en een partner die het toestond en dat niet alleen, ook in het spel betrokken werd.

Ik had in mijn huis een apart kantoor ingericht waar ik, zonder gestoord te worden, kon werken maar ook gedomineerd kon worden.

Mijn ex had een computer in de woonkamer en zo kwam het wel eens voor dat ik naakt met een halsband om achter mijn computer zat, uiteraard met een stijf pikje, de Meesteres een bericht naar mijn ex stuurde van ‘kijk eens in het kantoor hoe je man erbij zit.’

Dan ging de deur open en zat ik naakt met een stijf pikje voor de monitor.

Ik herinner me nog dat ik voor de webcam mezelf moest aftrekken voor de Meesteres, klaarkomen op mijn bureau terwijl mijn ex in dezelfde ruimte mij zat aan te kijken terwijl ik de opdracht uitvoerde.

Ik kwam klaar op het bureau, schaamde me dood.

‘Lik het op slet.’

Voor de camera, mijn ex in dezelfde ruimte, had ik geen keus en likte mijn eigen sperma op.

Ze domineerde ons beiden soms. Ze gebruikte ons.

Ze zei tegen mijn ex, ga lekker naakt op een handdoek in de kamer liggen dan komt jouw partner je zo meteen masseren.

Ondertussen zei ze dan tegen mij, ‘trek je lingerie-setje aan, kousen, jarretelgordeltje, slipje en bh’tje en pak de massage olie om je vriendin te masseren.’

Dan liep ik de woonkamer in, in mijn lingerie-setje wat mijn ex, helemaal niet verwachtte. Maar de massage was heerlijk.

Het was een genot om met mijn Meesteres over van alles en nog wat te praten en zij vertelde ook zaken die belangrijk waren in haar leven.

Op een gegeven moment vertelde ik haar in een geile bui dat ik wel eens geneukt wilde worden maar dacht er verder niet over na.

In het weekend op een zaterdag middag, moest ik me uitkleden, halsband om en mijn pik stijf maken.

Dat was een koud kunstje en al snel stond ik met een stijf pikje met de druppels eraan, voor de camera.

Wat ik niet wist was, dat ze mijn ex had opgedragen om een strap-on dildo om te doen en zo op mij moest wachten.

Mijn pik stond stijf, ik bloedgeil en toen commandeerde ze mij dat ik naar de woonkamer moest gaan.

Ik schaamde me dood voor mijn stijve pik maar gehoorzaamde.

In de woonkamer stond mijn ex, met de strap-on voor haar onderbuik gebonden en duwde me op mijn buik over de leuning van de bank.

Ik voelde hoe de strap-on in mijn kontje gedrukt werd en mijn pikje keerde weer terug naar het klein wormvormig aanhangsel wat het normaal was.

Ik genoot intens om geneukt te worden en het toppunt van schaamte gebeurde. Terwijl mijn ex mij neukte met de strap-on als een bitch, kwam ik klaar met een slap pikje.

Het was zo’n intens genot maar ook het toppunt van schaamte.

‘Was ik dan toch een homo?’ was een vraag die door mijn hoofd speelde.

Klaarkomen terwijl je geneukt wordt en je pikje niet aangeraakt wordt?

Ik voelde de strap-on uit mijn kontje glijden en mijn ex liep naar boven.

Ik maakte gauw de leren bank schoon alsof er niets gebeurd was maar die ervaring zal ik niet gauw meer vergeten.

Op de een of andere onduidelijke manier verzandde het contact met die Meesteres en ik vond, na lang zoeken een andere Meesteres.

Ze was getrouwd, gelukkig en ze genoot om mij online te domineren.

Op de een of andere manier genoot ze van seksuele vernedering en zo werd ik regelmatig naar buiten gestuurd met een lingerie-setje als ondergoed.

Het idee dat er iemand op de wereld was die mijn ‘afwijkingen’ niet als afwijkingen zag, was een genot voor mijn geest.

Iemand de ervan genoot die mij verplichtte om lingerie te dragen.

Mijn ‘gewone’ herenondergoed verdween uit de la en maakte plaats voor damesslipjes die, gewoon de was ingingen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

In die periode begonnen mijn gezondheidsklachten en moest ik regelmatig naar het ziekenhuis. Ik werkte toen al enkele jaren voor mezelf en mijn Meesteres domineerde mij met mijn kuisheidskooitjes en lingerie.

Ook naar het ziekenhuis moest ik lingerie dragen en nét voordat ik aan de beurt was, mocht ik me snel omkleden op het toilet.

Zodra ik klaar was, weer naar het toilet en nadat ik me weer omgekleed had, mocht ik naar huis.

Gelukkig droeg ik niet altijd lingerie maar een damesslipje was wel het minste.

Thuis was het vaker een gewoonte dan uitzondering dat ik een bh’tje droeg.

Mijn ex begon steeds verder afstand te nemen van mijn escapades met de online Meesteres en ons seksleven werd er dan ook niet beter op.

Het bekende verhaal van twee kapiteins op één schip wat gewoon niet werkt.

Mijn Meesteres liet mij kuisheidskooitjes dragen terwijl mijn partner wilde dat ik haar neukte. Het was twee tegen één. De Meesteres en ik deelde onze opvatting en mijn ex stond daar alleen in.

Ondertussen was ik zo ziek geworden dat ik mijn bedrijf vaarwel moest zeggen en ik thuis kwam te zitten.

Door de drukke werkzaamheden van die Meesteres, moesten wij onze ‘relatie’ stop zetten en stomtoevallig kwam ik op dezelfde dag in contact met een dame die zich een alfa-sub noemde.

Onderdanig maar ook Dominant en omdat ik ervan genoot om voor de camera, real life gedomineerd te worden, werd ik haar slaafje.

Zoals overal, elk vogeltje zingt zoals het gebekt is en ook deze dame was compleet anders als mijn vorige Meesteres.

Ze had helemaal niets met lingerie, niets met kleding überhaupt.

Haar voorkeur ging uit naar training en pijn.

Door haar werd ik geïntroduceerd met sounding.

Lange metalen staafjes die ik in mijn pikje moest stoppen.

Ik begon klein en mijn eerste plugje was 7mm.

Het plugje ging in mijn pikje, daarover het kooitje en zo mocht ik de nacht doorbrengen.

Het klitje, zoals het vanaf toen genoemd werd, kreeg steeds vaker een bredere sound en ook steeds dieper.

Ze was anatomisch goed onderlegd en dat was ook niet vreemd voor iemand die hoofd van een ziekenhuis afdeling was.

Door omstandigheden had ze veel tijd overdag en ik dus ook.

Wij werden dikke maatjes en mijn pikje, kontje en tepeltjes kregen het soms hard te verduren.

De sounds werden steeds groter en ook mijn kontje werd door flinke buttpluggen opgerekt.

Klaarkomen stond niet in haar woordenboekje en werd ook uit mijn woordenboekje geschrapt.

Een orgasme moest verdiend worden en daar moest voor gewerkt worden, was haar instelling.

En zo kwam het voor dat ik vaak enkele weken tot enkele maanden droog stond.

Mijn pikje had ik ondertussen zodanig opgerekt dat ik een 13mm sound erin kreeg en ook, met kooitje erover heen, moest slapen.

De relatie met mijn ex was ondertussen tot een dieptepunt gezakt en tijdens één van onze vele vakanties, zei ze na een avond stappen ‘Als wij ooit gaan scheiden, dan trek ik je helemaal leeg’.

Nee, daar bedoelde ze niet mijn pik mee.

Ik zat thuis, werd zieker en zieker en verveelde me stierlijk. De enige afleiding die ik had was mijn online Meesteres en het ziekenhuis waar ik veel te vaak moest zijn.

Natuurlijk spookte het door mijn hoofd, is dit alles? Dan hoeft het voor mij niet meer.

Ik stond gewoon ‘s ochtends op rond half acht, ex naar haar werk en ik wachten tot ze rond 12:00 weer thuis kwam.

Lunchen en dan weer weg tot de avond.

En dan niets te doen voor iemand die altijd keihard gewerkt heeft en van zijn hobby zijn beroep had gemaakt.

Het ziekenhuis werd mijn tweede stekje en het werd zo erg dat de medewerk(st)ers van de operatiekamer mij met mijn voornaam aanspraken en mij herkenden.

Tijdens één van de vele operaties, gleed ik weg. De bekende witte tunnel en het heerlijke gevoel van géén pijn. Ik moest haast wel een smile op mijn gezicht hebben gehad.

Maar na vier minuten “genot”, werd ik teruggehaald met de bekende strijkijzers. Ik werd teruggereden naar de IC en ik werd zo ziek, dat ik in mijn ziekenhuis bed moest overgeven.

Pas enkele weken later vertelde mijn cardioloog, die ik als een vriend beschouwde, mij, dat ik vier minuten dood was geweest en vroeg naar mijn verhaal.

Na de vele behandelingen werd het tijd voor een grote operatie en ik moest enkele omleidingen krijgen. Zo werd ik weer enkele weken beziggehouden en kwam ik, zonder enige conditie, thuis te zitten. Revalideren enkele keren per week en dan de erbij horende controles in het ziekenhuis.

De klachten waren vrijwel meteen terug en de specialisten stonden met hun handen in het haar.

Uiteindelijk besloten ze om een neuro-stimulator te implanteren die ik, door een afstandsbediening tegen mijn bil te drukken, kon regelen. Een draad die om mijn hart aangebracht was, leverde een stroompje waarbij ik de pijn kon maskeren. Ook hier gold een rustperiode van acht weken en vele malen retour naar het ziekenhuis om het zaakje goed af te regelen.

Thuis werd de sfeer onaangenamer en de belofte dat, mocht iemand ziek worden, gaat de ander vijf dagen werken in de week, werd niet ingelost.

Het duurde nog even en toen kwam het hoge woord eruit.

Mijn ex kwam mijn kantoor ingelopen met de mededeling dat ze wilde scheiden.

Uiteraard schrok ik daarvan maar wist ook wel dat het vroeg of laat zou gebeuren.

Ik ben vervolgens naar mijn ouderlijk huis gereden en heb daar een partijtje staan te huilen in m’n eentje.

Mijn vader, waar het op dat moment niet zo goed mee ging, lag in een verzorgingstehuis en zodoende was het ouderlijk huis leeg.

Ik ben toch teruggegaan naar mijn huis en mijn ex had wat kleren ingepakt en ging tijdelijk bij haar zus wonen.

Ondertussen draaide mijn hersenen overuren en ik dacht na over mijn toekomst.

Met mijn toenmalige arbeidsongeschiktheidsuitkering kon ik nooit in mijn eigen huis blijven wonen en daarom besloot ik om mijn vader te vragen of ik gebruik mocht maken van zijn vakantiehuis in Frankrijk.

Een oude boerderij in de Ardèche waar ik altijd al vaak op vakantie ging en mijn tweede stekje op deze aardbol was geworden.

Mijn vader, bijna negentig, antwoordde ‘Tuurlijk, kom ik gezellig bij jou op bezoek.’

Thuisgekomen heb ik mijn boeltje gepakt en ben tijdelijk in het ouderlijk huis ingetrokken zodat mijn ex weer naar ‘mijn’ huis terug kon wat later ‘haar’ huis zou worden zodat zij haar ritme weer op kon pakken.

Ik had ondertussen van mijn verzekering toestemming gekregen om te emigreren en ik moest alleen nog toestemming hebben van mijn cardioloog.

Dus, ik weer een afspraak in het ziekenhuis en voordat ik me kon melden zei Emmy, de assistente van de cardioloog, ‘hoi Tom, loop maar mee.’ Ze bracht me naar de spreekkamer en liet me daar achter.

Tja, ik was zo vaak in het ziekenhuis geweest dat iedereen mij bij mijn voornaam aansprak.

De cardioloog kwam binnen en ik legde mijn situatie aan hem uit.

‘Tja, op zich is dat wel een goed idee maar ik wil wel zeker zijn dat alles goed is daarbinnen’ terwijl hij wees op mijn borstkas.

Ik zeg ‘tja, dan maken we een afspraak om nog een keer te dotteren.’

Ik liep de kamer uit, Emmy keek vragend mij aan, ‘Niet nog een keer hè?’

Ik glimlachte ‘yep, reserveer nog maar een bedje voor mij. Laat maar weten wanneer het kan.’

En zo trok ik weer naar huis, naar mijn ouderlijk huis.

Die middag belde Emmy al op en had mij ingepland binnen één week.

Ik kende het klappen van de zweep ondertussen en in de operatiekamer werd alleen maar gesproken over mijn emigratie naar Frankrijk en ‘dat ik toch zo moedig was’.

Ondertussen keek de cardioloog hoe het erbij stond en kreeg ik het antwoord meteen te horen.

‘De omleidingen die de laatste keer geplaatst zijn, zijn dichtgeklapt en daardoor bleef je die pijn houden. De enigste, goede oplossing is’, hij wachtte misschien maar 1 à 2 seconden maar voor mij duurde het een eeuwigheid.

Een operatie kamer assistente had mijn hand al vastgepakt en kneep.

‘De enigste, goede oplossing is, alles weer open te maken en opnieuw plaatsen van nieuwe omleidingen.’

Natuurlijk stond het huilen me nader dan het lachen en ik herinner me, waarschijnlijk uit frustratie, dat ik antwoordde, ‘Laten we dan maar meteen beginnen. Ik ben hier nu toch.’

Helaas ging dat niet op en mocht ik naar huis.

Maar de cardioloog had alles in het werk gesteld en terwijl er een normale wachttijd was van enkele maanden, kon ik binnen twee weken geholpen worden.

Enkele dagen daarna, kwam ik weer thuis en begon aan de revalidatie.

Ik had afgesproken met de fysiotherapeut dat er vaart achter gezet moest worden dus ik ging meerdere keren per week.

Plots belde de vriendin van mijn vader. ‘Jullie vader is gevallen’.

Ik reed die avond naar het huis van zijn vriendin waar hij verbleef en hij lag in bed.

Ogenschijnlijk ging het goed met hem en na wat gekletst te hebben zegt hij tegen mij ’Morgen ga ik dood.’

Ik lachte en zei, ‘Doe niet zo gek. Je gaat niet dood als je een keer valt´.

Daar lieten we het bij.

De volgende ochtend, vroeg, belde zijn vriendin. ‘Je vader is vanochtend ingeslapen´.

Ik ben als een gek naar haar huis gereden en kon het niet geloven.

Iemand die zoveel meegemaakt heeft, overlijden omdat hij ‘n keer valt?

Die op zijn negentigste jaar nog 1000 kilometer kan rijden naar zijn vakantiehuis?

Maar helaas, hier worden geen grapjes over gemaakt. Hij was echt overleden.

‘Gezellig, dan kom ik bij jou op bezoek’ ging door mijn hoofd.

Hij zou altijd bij mij zijn hoor.

Hoe erg het ook is, het leven gaat door.

Ik ging overdag naar mijn huis als mijn ex er niet was, pakte mijn spullen in, zette alles in dozen klaar in de gang zodat het ingeladen kon worden voor de emigratie.

Ik zorgde dat ik op tijd het huis uit was voordat zij thuiskwam en ondanks mijn nog lopende revalidatie, pakte ik wat ik mee wilde nemen, in.

Door alle commotie en mijn gezondheid, bood mijn zus aan om mijn scheiding af te wikkelen terwijl ik in Frankrijk was.

Ik, ik had tijdens een van de gesprekken met mijn ex aangeboden om alles netjes in tweeën te verdelen en omdat ik niet veel mee kon nemen, zou ik het grootste deel achterlaten.

In eerste instantie was ze daarmee akkoord en nadat ik haar nog eens duizend euro gegeven had voor het voer van onze twee katten, leek ze daarmee in te stemmen.

Ik wilde alleen mijn gereedschap, computers en stereo spulletjes meenemen en de rest en het huis zou ik daarlaten. De dozen die ik ingepakt had en in de gang klaargezet had, bleken bij aankomst in Frankrijk, doorzocht te zijn door mijn ex in de avonduren en er waren verschillende zaken verdwenen.

Wat het huis betreft, zou zij mij voor de helft uitkopen.

Maar mijn ex had kennelijk contact gehad met haar familie en plots was de minnelijke schikking niet meer acceptabel.

En van een eenvoudige scheiding, werd het een vechtscheiding en moest ik, via mijn zus weliswaar, een advocaat in de arm nemen.

De dreigementen werden op tafel gegooid en er was zelfs sprake van chantage.

Terwijl de details mij bespaard bleven, kon ik tussen de regels door lezen dat mijn ex mijn ‘seksuele afwijkingen’ gebruikt had om het onderste uit de kan te krijgen. Duidelijk werd dit ingegeven door de familie die zich ermee bemoeide.

Het hele verhaal heeft twee jaar geduurd en kostte mij 15.000 euro aan advocaatskosten.

Uiteindelijk is de scheiding afgewikkeld en omdat ik geen zin meer had om verder te vechten, heb ik het geaccepteerd.

De erfenis werd door mijn zus afgewikkeld en ik zou het huis in Frankrijk erven.

Mijn broer zou het ouderlijk huis in Nederland kopen en ons daar een deel van betalen. Ondanks dat de huizen getaxeerd waren door beëdigde makelaars, vond mijn broer dat hij benadeeld werd en zette het contact met mij en mijn zus, stop.

Ik herinnerde mij, toen wij ooit samen in een bar zaten in Nederland, toen alles nog koek en ei was en hij mij vertelde met wat teveel bier op ‘Als onze ouders dood zijn en ik mijn deel heb, wil ik niks meer met de familie te maken hebben’.

Dus het verhaal dat hij gebruikte dat hij benadeeld was, was alleen maar een excuus om geen contact meer met de familie te willen hebben.

We hebben het nog wel geprobeerd maar hij hield voet bij stuk.

Ik had er het minste last van, tenslotte woonde ik 1000 kilometer ver weg.

Maar leuk is anders.