(16) L’histoire de tom – ik wil kunnen zien dat je opgewonden bent

De hoofdstukken van dit verhaal zijn al enige tijd oud. Daarom begint het ook dat het mooi weer is. Helaas, voor jullie en ook voor mij, duurt het nog even voordat we de 30 graden weer aan gaan tikken.

Ondertussen zijn we ver over de dertig graden maar het verhaal gaat gewoon verder waar ik gebleven was.

Verder wil ik opmerken dat mijn avonturen in Frankrijk op waarheid gebaseerd zijn.

De Meesteressen in mijn verhaal, zijn gebaseerd op echte (online) Meesteressen.
Evenzo de opdrachten maar aangevuld met mijn fantasieën.
Ik ben nog steeds op zoek ben naar een vriendin/keyholdress die, net zoals ik, een open mind heeft.
En nu verder met mijn verhaal.

Oja, ik zag dat ik nog veel te posten heb dus gaat het vanaf nu in grotere hoofdstukken.

_____________________________________________________________________________

Ik zette de tas in het dressoir en liep de keuken in om Poes eten te geven.

Niet dat Poes iets tekort komt want ze heeft vier of vijf bakjes op diverse plekken staan met allemaal een andere smaak.

Maar Poes is Poes en daar is er maar een van.

Het gewone leven in de bergen van de Ardèche, nam weer de overhand.

De camper was verkocht en zoals gebruikelijk is in Frankrijk, worden zulke bedragen betaald via een overboeking of anders met een bank cheque.

Die laatste wordt overhandigd als de papieren overhandigd zijn en vervolgens ga je naar jouw bank en daar kun je de cheques inleveren.

Omdat de camper met twee cheques betaald was, en ik dus twee cheques ingeleverd had bij mijn bank, stond enkele dagen later het volledige bedrag op mijn rekening.

Maar, bij mij gaat kennelijk niets gewoon en de volgende dag was het bedrag van één van de cheques, weer verdwenen.

En uiteraard net in een vakantieperiode en dus was het moeilijk communiceren met de bank.

Uiteindelijk, na twee weken kreeg ik het verlossende bericht.

Op 11 juni zou het bedrag weer teruggestort worden.

Gelukkig heb ik het geld niet nodig maar ik kan me voorstellen, dat als je net een andere auto wilt kopen, het vervelend is als je het geld niet op je rekening hebt.

Maar, uiteindelijk zou het toch goed komen.

Ook had ik ‘woorden’ met mijn huisarts. Nou, geen woorden maar hij had mij een brief gestuurd, met de pen geschreven die ik maar voor een klein gedeelte begreep. Ik begreep eruit dat hij mijn recept voor mijn medicatie niet wilde verlengen omdat ik geen afspraak gemaakt had met de cardioloog.

Aangezien ik nog voor een lange periode medicijnen had liggen, had ik de afspraak met de huisarts maar uitgesteld.

Ik had hem daarop een mail gestuurd maar daar had hij niet op gereageerd.

Dus belde ik zijn nummer om een afspraak te maken en daar nam niemand op.

Ik probeerde het nog enkele keren maar steeds weer, nam niemand op.

Nou is het niet raar, als wij hier in de bergen onweer hebben gehad, zoals de afgelopen dagen, vallen de telecom masten regelmatig uit.

En ook dit keer was het geval.

Maar, de vrouw van de huisarts belde me een klein halfuur later op en kon ik de afspraak maken.

De volgende dag was ik welkom en reed ik op mijn gemak naar het dorp.

Mijn huisarts in Frankrijk is al ruim over de zeventig en hij werkt maar part time. Zodoende was er ook niemand in de wachtkamer.

De deur zwaaide open en de huisarts stond daar met een grote glimlach op zijn gezicht, ‘Zo dat is lang geleden’ zei hij terwijl hij zijn hand uitstak.

Ik begroette hem en ging hem voor naar de spreekkamer.

Meteen bij binnenkomst rook ik tabakslucht en hij vroeg mij, ‘wat ruik je?’

‘Tabak’ zei ik waarop hij antwoordde ‘hmm, ja dat is mogelijk.’

Een echte oude huisarts die gewoon zelf nog rookt. Waar vind je ze?

Ik legde hem de brief voor en vroeg wat hij geschreven had.

‘Sorry, maar ik kan het echt niet lezen.’

Hij begon het voor te lezen en het was compleet anders als ik dacht.

Precies het tegenovergestelde.

Hij had mijn recept wél verlengd. En de overige zaken bleken ook compleet anders te zijn.

Maar goed, het resultaat telt en mijn bloed was goed.

En het onderzoek wat hij verder uitvoerde, ook.

Een paar kilo afgevallen, dat was ook mooi meegenomen.

En zo verliet ik de huisarts weer, achterlatend in zijn eigen geur van rook.

Toen ik thuis kwam, zette ik de koffie aan en net toen ik mijn computer aanzette, kreeg ik een berichtje van de Meesteres.

‘Hoi Tom, hopelijk ben je een beetje bijgekomen van het feest?’

Ik glimlachte, wat een feest wat het geweest. Ik kon me elke minuut nog herinneren.

Mijn kontje die er flink van langs had gekregen, deed geen pijn meer maar voelde ik nog wel.

‘na je orgasme tijdens het feest weet je dat je je aan mijn spelregels moet houden. Zoals we afgesproken hebben, bepaal IK wanneer je klaar mag komen en tot die tijd, is dat wormpje opgesloten in het kooitje.

Dat kooitje is een teken van jouw onderdanigheid. Niet als protectie tegen aftrekken want je hebt zelf het sleuteltje in bezit.

Ik wil jou trainen om zo vaak mogelijk het kooitje te dragen maar ook om jou te laten voelen dat jouw lichaam niet aan jou toebehoort.

Ik wil, mocht je het kooitje af moeten doen, om hygiënische redenen of omdat het pijn doet, je mij daar uitvoerig toestemming om vraagt.

Verder wil ik dat je elke erectie die je krijgt, ook aan mij doorgeeft met de reden waarom.

Het is niet toegestaan om erecties te krijgen zónder kooitje. Nooit.

Zoals je weet, gaan we voor een lange periode zonder orgasme.

Dat wil niet zeggen zonder seks maar in elk geval op een andere manier.

Ik weet dat je al altijd damesslipjes draagt en dat blijft zo.

Het dragen van damesslipjes heeft bij jou een opwindende uitwerking en ik wil je juist opgewonden houden.

Dat wordt mettertijd uitgebreid met het dragen van bh’s en ja, ook op publieke plaatsen.

Wederom, om je opgewonden te houden.

Verder wil ik dat je je teennagels eerst bijwerkt en daarna weer mooi lakt.

Elke keer als je met blote voeten loopt, je gelakte teennagels ziet, zul je eraan herinnerd worden dat je mijn slet bent.

Door je onthouding van orgasme zul je alles doen wat ik je opdraag.

Tenslotte ben IK degene die vanaf nu bepaalt of jij überhaupt nog ooit een orgasme mag beleven.

Voor alsnog, is dat volledig uitgesloten.’

Ik las haar bericht en uiteraard voelde ik een erectie opkomen in het metalen kooitje.

Er restte mij dan ook niets anders te doen dan haar te bedanken voor het bericht en meteen te vertellen dat ik een erectie voelde.

Haar antwoord liet niet lang op zich wachten.

‘Ik wist het wel. Ik maak jou geil en gek door alleen tegen je te praten. Nog voor het jaar om is, heb jij een spontaan orgasme gehad doordat ik tegen je praat. Ik laat je mentaal klaarkomen. Tot die tijd aangebroken is, draag je het kooitje zo vaak mogelijk en zoals ik al gezegd heb, een erectie zonder kooitje is niet toegestaan.’

Ze had gelijk. Nu voelde ik al haar aanwezigheid terwijl ze nog eens niet in de buurt was. Haar manier van praten wond me op. Het voelde heerlijk.

Ik keek naar beneden en zag mijn pikje vechten tegen het kooitje.

Het deed plezierig pijn.

Plezierige pijn? Wat was dat nou weer.

Ik was het met de Meesteres eens, ik mocht geen erectie meer hebben. En mocht ik toch een erectie krijgen, dan moest het afgestraft worden door pijn.

Het herinnerde mij aan een Meesteres die ik ooit online heb mogen dienen.

Ook bij haar mocht ik geen erectie krijgen.

‘Waarom?’ zei ze dan. ‘Waarom zou jij in hemelsnaam een erectie moeten krijgen? Neuken kan je niet met dat kleine wormpje, aftrekken mag je niet en klaarkomen?’ Ze lachte keihard op dat moment.

‘Klaarkomen staat niet meer in jouw woordenboek. Nee, ‘wij’ en ja, daar bedoelde ze mij natuurlijk mee, ‘wij’ gaan jouw trainen dat je alleen nog maar een plastuitje hebt.

Jij gaat leren dat jij je volledig focust op het verwennen van jouw meerdere. ‘Wij’ gaan jou trainen dat je geen erectie meer krijgt of voelt. Jij gaat beseffen dat jouw leven, en wat er nog van over blijft, volledig in het teken staat om jouw meerdere te laten genieten.’

Ik herinnerde me dat gesprek nog goed. Waarschijnlijk was zij de enigste Meesteres die wilde dat haar slaaf een microplassertje had.

En als ik dan naar beneden keek, was het ook niet veel.

‘Misschien moeten we dat zakje ook eens opereren’ zei ze.

‘Opereren?’ vroeg ik toen. Ik wist dat zij een medische achtergrond had en wellicht kende ze personen die, voor een paar centen, wel een experiment wilde uitvoeren.

‘Ja’ ging ze toen verder. ‘Ik weet dat jij meteen denkt aan het verwijderen van de testikels en het zakje. Maar nee, dat bedoel ik niet. Wat ik bedoel is alleen het zakje mooi strak trekken zodat de balletjes in je onderbuik komen te zitten.

Ik herinnerde me dat ik meteen in de verdediging sprong en vertelde dat het wel pijn zou doen en ik nogal wat medicijnen slikte.

Haar keiharde reactie was ‘Nou en? Voel ik daar iets van?’

Ze had wéér gelijk.

Maar, het is nooit gebeurd.

‘Heb je trouwens al de tas opengemaakt die je van mij gekregen hebt?’ vroeg Meesteres Iris via de chat.

‘Nee, ik zou niet durven’ antwoordde ik gevat.

‘Goed zo, maak hem nu open en zoals je ziet, zitten er allemaal losse zwarte zakjes in met een nummer erop. Haal alleen zakje nr. 6 eruit en doe de tas weer dicht.’

Ik pakte de tas, opende de rits en meteen bovenop lag zakje nr. 6.

Braaf als ik ben, pakte ik alleen dat zakje en ritste de tas weer dicht.

‘Ik heb het Meesteres. Dank U.’

‘Maak het open.’

Het zakje zat via een snel-sluiting dicht en ik maakte het open.

Een flinke buttplug kwam tevoorschijn die ik voor me, op het bureau neerzette.

‘Ik heb het uitgepakt, Meesteres. Dank U.’

‘Dat ‘dank u’ laat er maar af. Ik heb gezien op het feest dat je graag van achteren genomen wil worden. Daarom deze verrassing, ik wil dat je de komende dagen gaat trainen, zo als mogelijk, met deze buttplug.’

Ik bloosde, tijdens het feest kon ik nergens naar toe en werd gebruikt. Maar desondanks had ik wel genoten.

‘Meesteres?’

‘Ja?’ antwoordde ze.

‘Ik heb een erectie in het kooitje gekregen nu.’

Ze glimlachte, ‘nou, dan druk die buttplug maar in je kontje dan is die erectie zo verdwenen. Denk eraan, zo vaak als mogelijk trainen. Veel succes.’

Ze was weer verdwenen.

Ik pakte de buttplug en smeerde hem in met vaseline.

Langzaam liet ik me erop zakken en vrijwel meteen, voelde ik mijn erectie minder worden.

Het was een flinke buttplug en het duurde enkele minuten voordat ik hem helemaal in mijn kontje had.

Ik ging erop zitten en liet hem even helemaal in mijn kontje zitten.

Drukte hem er weer uit en liet me er weer op zakken.

Ik besloot om dat 25 keer te herhalen voordat ik hem er helemaal uithaalde en klaar was met mijn allereerste training van die dag.

Die dag zou het nog veel vaker gebeuren.

_______________________________________________________________

Het wordt warm.

Heel warm zegt de weersvoorspelling.

Nou heb ik daar geen moeite mee want ik woon gelukkig niet in een stad of vlakbij een stad.

Daarbij komt dat de temperatuur per 100 meter hoogte, één graad daalt.

Is het in Valence 35 graden, dan is het hier ongeveer 30 graden.

Uiteraard is ook de temperatuur in een grote stad veel heftiger als hier in de bergen met veel bossen en weinig huizen.

Ook de boerderij waar ik woon is gebouwd op efficiëntie. Dikke muren van één meter die in de zomer de warmte buiten houdt.

Is het in de zomer 30,35 graden buiten, dan is het binnen, zonder airco toch een aangename 23 graden.

Het bergklimaat heeft nog een ander voordeel en dat is dat het ’s nachts afkoelt naar 10 graden.

Maar, ik geniet ervan. Lekker in mijn tuin. ’s avonds op tijd de barbecue aan en profiteren van het mooie weer.

Het gras had ik al gemaaid. Poes had geklaagd dat het kietelde aan haar buik.

En als Poes het zegt, wie ben ik dan om het niet te doen?

Gelukkig was het in de ochtend niet zo warm en moest ik toch mijn brood gaan halen.

‘Onze’ bakker is ’s maandags dicht en omdat wij maar één bakker hebben, wordt op maandag het brood gebracht, bij een lokale kroeg en aldaar kon je het dan ophalen.

En zodoende toog ik naar de kroeg om mijn brood op te halen.

Eerst iedereen een hand geven, de kroegbazin heeft ondertussen mijn baguette al gevonden en ik reken af.

Op mijn gemak rijd ik terug naar huis zet mijn koffie nog een keer aan.

Trek mijn korte broek uit en ook het slipje volgt.

Dat ik gewend raakte aan het kooitje, dat ging redelijk maar met kleren erover, dat gaf net teveel druk erop.

Terwijl ik met mijn koffie naar mijn kantoortje loop, komt Poes van buiten en springt op het bureau.

Ik geef haar een aai en meteen de brommer aan. Zo’n lieve Poes is het ook.

Ik heb het vaker gezegd maar het leven hier in de streek waar ik woon, is als leven in een vallei zonder tussenkomst van buitenaf.

Sociale controle is groot en tussenkomst van buitenaf is gering.

Maar ook dat verandert. Langzaam aan weliswaar.

In het dorp waar ik normaal gesproken mijn brood haal, is een zone waar niet geparkeerd mag worden.

Iedereen deed dat toch maar liet genoeg ruimte over zodat voetgangers gemakkelijk konden oversteken.

Tenslotte duurde het halen van een brood of de krant, maar enkele minuten.

Maar ook hier heeft de camerawagen zijn intrede gedaan en er klonken steeds meer mensen die een bekeuring hadden gekregen.

35 euro als je meteen betaald en laat je hem liggen, wordt het 75 euro.

Ook ik was de pineut en ik betaalde de bekeuring meteen.

En nee, nadien parkeerde ik dáár niet meer.

De controles werden vaker en strenger uitgevoerd en waar je voorheen nog met een glas op, naar huis kon rijden, werd er nu ook vaker gecontroleerd.

Ik, als brave Nederlander, pakte altijd de fiets als ik naar de kroeg ging.

De Fransen, geen fietsvolk, pakten hun auto en zo ook een vriend van mij.

6 maanden rijontzegging.

Ik startte mijn computer op. Las de kranten terwijl Poes op mijn bureau lag te slapen.

Ze vond het al te warm buiten, denk ik.

‘tingelingeling’ ging het en er was een berichtje van Meesteres Iris.

‘Goedemorgen, lekker geslapen?’

‘Nee’ antwoordde ik. ‘Om de een of andere reden slaap ik slecht. En U, Meesteres?’

‘Ik heb heerlijk geslapen. Heb je je kooitje nog aan?’ vroeg ze spontaan.

Ik bloosde. ‘Ja Meesteres, maar verder ben ik naakt. Mijn kleren klemmen iets teveel als ik het kooitje aanheb.’

Ze glimlachte ‘Wat zijn de plannen voor vandaag?’ vroeg ze.

Ik vertelde dat ik wat ging opruimen. Als ik ergens goed in was, was het wel om overal iets neer te leggen om het later een keer op te ruimen.

‘Mooi, dat werd tijd. Uiteraard doe je dat in gepaste kledij. Daarom trek je een mooi schortje aan en je rode leren halsband. Mooi strak om je nek.’

Ik bloosde, voelde alweer een erectie opkomen en wist dat ik eerlijk moest zijn.

‘Meesteres? Ik voel een erectie opkomen.’

Ze glimlachte weer ‘ik wist het wel, sletje. Echt, geloof me, binnenkort krijg je een handsfree orgasme omdat ik het zeg.’

Ik bloosde van oor tot oor. Ze kon daar wel eens gelijk in krijgen.

‘Vanmiddag wil ik even langskomen. Als die erectie van jou weer verdwenen is, vervang je metalen kooitje door het roze kooitje. Je schort en halsband blijven aan. Tot later.’

‘Tot la…’ weer was ze al weg.

Ik nam een slok van mijn koffie, wachtte tot mijn erectie weg geëbd was en verving het metalen kooitje door het micro roze kooitje.

2 cm ruimte meer niet.

Ik las nog wat kranten, neusde over het internet en zag dat er weinig veranderde.

Mijn erectie was verdwenen en ik ruilde het metalen kooitje om voor het roze kooitje.

Ondanks dat het zo goedkoop was, zat het redelijk comfortabel.

Uit de kast pakte ik de rode leren halsband. Eigenlijk een halsband voor een grote hond maar deze was voorzien van een gegraveerd naamplaatje waarop te lezen was dat ik eigendom was van de Meesteres.

Ik gespte hem om mijn nek en meteen voelde ik weer een erectie opkomen.

Het idee om een halsband te dragen met daarop gegraveerd ‘Eigendom van…’ bracht me meteen in een staat van opwinding.

Terwijl ik mijn lege koffiekopje in de keuken zette, liep ik bijna naakt, naar boven.

Het slipje ging uit en maakte plaats voor een wit schortje.

Normaal gesproken zou het schortje ietwat naar voren gedrukt worden door mijn kooitje maar deze keer hing het strak naar beneden.

Het roze kooitje was zo klein, dat er geen aftekening in het schortje te zien was.

Ik voelde mijn kleine pikje ook niet meer als ik het droeg.

Een rare gewaarwording.

Nog even naar het toilet, nu was ik toch boven en met een kooitje aan, is zitten op het toilet verplicht.

Niet vanwege het kooitje maar omdat het anders zo’n spetterboel wordt.

Na het plassen, droogde ik het zo goed als het ging met wat toiletpapier af en spoelde het toilet door.

Beneden aangekomen begon ik met mijn opruim en poetswerk.

Ik ben niet zo’n poetser maar ik kan er ook niet tegen als overal stof en rommel ligt.

Dan moet de stofzuiger er even aan te pas komen en enkele minuten later, zag het er weer netjes uit.

In een oude boerderij met een grote hout haard, is het tegengaan van stof een bijna onmogelijke taak maar nu het zo warm werd, stook ik niet veel meer.

De keuken deed ik ook nog even erbij en net toen ik klaar was, kwam Poes naar binnen. Ze sprong op het dressoir en dat betekende, snoepjes.

Poes kreeg eerst een knuffel, dan gaat de brommer aan en dan komt het zakje met snoepjes tevoorschijn.

Het was nog vroeg en ik pakte nog een kop koffie.

De Meesteres zou pas in de loop van de middag komen en ik besloot nog wat te surfen over het grote, informatieve internet.

Voor mij was dat een grote bron van informatie. Niet alleen voor mijn vakgebied maar ook om op de hoogte te blijven van wat er zich in de wereld afspeelt.

Het verbaast mij vaak dat er mensen zijn die enorm veel van bepaalde zaken afweten maar het verbaast mij nog meer dat er veel meer mensen zijn die de klok wel hebben horen luiden maar niet weten waar de klepel hangt.

Hun oordeel al klaar hebben over iemand, of iets nadat ze misschien maar 1% kennis over iets of iemand hebben.

De bel aan de poort rammelde en dat kon maar één ding betekenen, de Meesteres was gearriveerd.

Ik drukte snel mijn computer uit en liep naar buiten.

Over mijn outfit hoefde ik me geen zorgen te maken, de Meesteres had het mij bevolen.

Buiten aangekomen, zag ik de blonde haren van de Meesteres als eerste maar er kwam nog iemand achter haar aan.

Ik wilde me omdraaien om naar binnen te gaan maar de Meesteres was me voor.

‘Hallo slaafje, wat zie je er mooi uit’ grinnikte ze.

‘Dit is mijn vriendin uit België, Sylvia, Syl in het kort Maar jij mag mevrouw zeggen.’

Ik bloosde terwijl ik alleen in mijn schortje en halsband buiten stond.

‘Goedemiddag Meesteres, Mevrouw’ zei ik terwijl ik mijn handen voor mijn schortje vouwden.

Iris liep de tuin in en nam plaats aan de tuintafel.

Sylvia volgde haar, en ook zij nam plaats aan de tuintafel onder het grote schaduwdoek dat ik opgehangen had.

‘Wilt u wat drinken?’ vroeg ik.

‘Eh, ja, doe mij maar een groot glas koude Orangina’ zei Iris en ik draaide mijn hoofd naar Sylvia die antwoordde ‘Ja, voor mij ook graag’.

‘En, als je binnen bent, doe je schortje maar af en breng de sleuteltjes van je kooitje mee.’

‘Ja Meesteres’ antwoordde ik, draaide me om en liep naar binnen.

Ondertussen dacht ik erover na wat er zou gaan gebeuren.

Waar had ze het sleuteltje voor nodig?

Ik schonk twee grote glazen limonade in en zette ze op het dienblad.

De sleuteltjes van mijn kooitje, hingen aan het speciale haakje in de keuken en die legde ik ook op het dienblad.

Het schortje ging af en ik voelde geen enkele reactie in het microkooitje. Alsof ik geen pikje meer had.

Met het blad in mijn handen, liep ik weer de tuin in en toen ik de dames weer zag, voelde ik meteen dat ik tóch iets in het kooitje had.

Ik zette de glazen voor de dames neer en Iris pakte de sleuteltjes van het dienblad.

‘Kom eens hier staan’ zei ze terwijl ze naar de grond wees naast haar stoel.

Ik zette twee passen en wachtte op wat zou gaan gebeuren.

Ze stak de sleutel in het slot en enkele ogenblikken later, kon mijn pikje genieten van de frisse lucht.

‘Dat kooitje is goed als ik er niet ben. Als ik er wél ben, wil ik kunnen zien of je opgewonden bent’ grinnikte ze.

‘verder heeft dat pikje toch weinig nut, of wel dan?’

Ik bloosde van oor tot oor en kreeg meteen een erectie.

‘Kijk’ zei Iris, ‘dat bedoel ik nou. Het klitje laat meteen zien dat het slaafje opgewonden is.

Ik schaamde me dood. Daar stond ik inderdaad met een stijf pikje. De dames grinnikten omdat ze wisten dat ik er niets aan kon doen.

Machteloos moest ik het ondergaan en daar hield het niet bij op.

‘Eigenlijk’ zei Iris, ‘is het onvoorstelbaar dat onze schepper iets op de wereld zet met zo’n klein pikkie. Ik bedoel, als je zo klein geschapen bent, dan kun je er toch niemand mee verwennen?’

‘Och’ zei Sylvia die haar grinniken bijna niet kon onderdrukken, ‘zo klein is het nu toch ook weer niet? Ik bedoel, ja, het is wel het kleinste pikje dat ik ooit gezien heb maar er zal best wel iemand zijn die het leuk vindt.’

De dames lachten hard en ik, nee ik kon er niet om lachen.

‘Maar goed’ ging Iris verder, nu je ‘vrij’ bent, is het een mooie gelegenheid om onderhoud te doen. Ga je spulletjes maar even halen.’

‘Dank U Meesteres’ antwoordde ik en liep met mijn stijve pikje weer naar binnen.

Ik pakte mijn ontharingsapparaatje en een nieuw scheermesje en keerde terug de tuin in.

‘Laat maar eens zien hoe je dat kleine pikje weer babyglad maakt’ zei Iris.

Ik zette de epilator aan en begon mijn schaamstreek te ontharen.

Het was niet lang geleden dat ik het gedaan had en het ging dan ook gemakkelijk. Wel zorgde het apparaatje ervoor dat ik weer een erectie kreeg.

Nadat ik mijn schaamstreek onthaard had, scheerde ik de balletjes met het nieuwe scheermes tot ze weer mooi glad waren.

Het duurde niet lang of ik was weer helemaal kaal.

‘Kom eens hier staan’ zei Iris en ze nam het scheermes van mij over.

Ze drukte mijn lichaam voorover op de tuintafel en begon behendig de onderkant van mijn billetjes te scheren en de plekjes tussen mijn benen, vergeten was.

‘Mooi’ zei ze. ‘Zo zie ik het liefst. Baby glad hoort bij een baby plassertje, toch?’ terwijl ze naar Sylvia knipoogde.

Ze sloeg met haar blote hand op mijn bil en zei ‘Zo, ruim alles op en pak dan het zakje met nr. 7 uit de grote tas. Breng ook je metalen kooitje meteen mee als je terug komt.’

Ik pakte alles op en liep naar binnen waar ik alles netjes opruimde en in de tas op zoek ging naar het zakje met nr. 7 erop.

Ik pakte het zakje eruit en liep mijn kantoortje in. Het metalen kooitje lag op het bureau omdat ik het, het meeste droeg.

Terug in de tuin overhandigde ik het zakje nr. 7 aan Iris en legde het metalen kooitje op de tuintafel.

Mijn pikje stond nog steeds parmantig overeind ik probeerde het achter mijn handen te verbergen.

Iris zag het en terwijl ze het zakje openmaakte, zei ze ‘handjes op de rug.’

Ik vouwde mijn handen op mijn rug en kreeg het warm.

‘Kijk eens wat ik voor jou heb?’ zei Iris terwijl ze de inhoud van het zakje toonde.

In eerste instantie kon ik het niet thuisbrengen maar nadat ze het draaide, zag ik het. Het was een fleshlight oftewel een nepkutje.

Ze legde hem met de opening naar mij toe, op tafel neer en zei ‘je krijgt één minuut om het te neuken. Je mag niet klaarkomen gedurende die minuut. Als je denkt dat je klaar gaat komen, stop je onmiddellijk, begrepen?’

Ik bloosde en mijn pikje begon al te lekken.

‘Ja Meesteres, ik heb het begrepen.’

‘Goed zo, dan gaat je tijd nú in.’

Ik hield de fleshlight vast zodat hij op de rand van de tafel lag en met mijn vrije hand, drukte ik mijn natte eikeltje erin.

Moeizaam in het begin maar al snel gleed het gemakkelijk.

Het voelde fijn aan en ondanks dat de twee dames mij aankeken, wilde ik doorgaan met het neuken van het lekkere kutje.

Maar, na een kleine twintig seconden voelde ik dat ik het niet ging redden.

Ik stond op het punt om klaar te komen en liet uit veiligheid, mijn kletsnatte pikje uit het kutje glijden.

Ik huilde bijna. Het voelde zo goed aan en zelfs de halve minuut had ik niet gehaald.

‘Jemig’ zei Sylvia, nog geen dertig seconden of wel?’

Iris keek op haar horloge, ‘nee, 27 seconden. Maar vond je ook niet dat het veel te snel begon?’

‘ja, maar zelfs dan had ze de minuut niet volgemaakt’ zei Sylvia.

Mijn pikje, kletsnat begon weer slap te worden na het korte maar hevige pleziertje.

Iris schoof het metalen kooitje naar me toe, ‘Hier sletje, berg het maar weer veilig op. Je hebt je best gedaan.’

Sylvia grinnikte, ‘eerlijk, ik denk niet dat het ooit langer als een minuut kan neuken.´

Terwijl ik het kooitje snel aandeed, voelde ik me weer opgewonden raken omdat de dames het steeds over een ‘het’ hadden.

Het metalen kooitje zat weer op zijn plaats en mijn erectie ebde weg.

Mijn pikje opgesloten in een kooitje gaf me een veilig gevoel. Geen publieke erecties meer en geen vernedering die mij juist weer zou opwinden.

Toen het kooitje weer aan was, de sleuteltjes teruggegeven aan Iris, vroeg ze, ‘En? Wat gaat het sletje deze week allemaal nog doen?’

‘Eind van de week komen er vrienden uit Nederland op bezoek. We gaan dan uit eten en komend weekend is het weekend van de ‘Ardèchoise’. Een fietstocht met meer als 12000 fietsliefhebbers die door de streek gaan fietsen.

‘Oja’ zei Iris, ‘daar heb ik van gehoord. Fiets je zelf ook mee?’ lachte ze.

Ik lachte, ‘neehoor, dat gaat helaas niet meer lukken. Daar zijn mijn knieën te ver voor versleten. Op mijn elektrische fiets naar het dorp en een beetje rondfietsen, dat lukt nog wel maar zo’n lange fietstochten, nee, dat is verleden tijd, jammer genoeg.’

Iris knikte, tja, ouder worden komt nu eenmaal met gebreken voor de meesten. Maar’ ze pakte de sleuteltjes van mijn kuisheidskooitje van tafel, ’om eventuele ongelukjes te voorkomen, blijft dat pikje de komende tijd maar op slot en heb jij de sleuteltjes niet nodig.’

Ik zag hoe ze de sleuteltjes in haar handtas liet glijden en ik dacht er nog aan om te protesteren, maar wist meteen dat het niet zou werken.

Iris stond op, ‘Kom Syl, het sletje heeft het nog druk genoeg. Wij gaan er weer vandoor. Tot binnenkort, slaafje en denk eraan, niet met jezelf spelen’ lachte ze.

‘Nee Meesteres, ik zou niet durven. Tot binnenkort Meesteres, dag Mevrouw Sylvia.’

En zo bleef ik alleen achter in de tuin, mijn pikje veilig opgesloten in het metalen kooitje.

Over de auteur: sub_tom