(17) L’histoire de tom – de zomer is begonnen

De hoofdstukken van dit verhaal zijn al enige tijd oud. Daarom begint het ook dat het mooi weer is. Helaas, voor jullie en ook voor mij, duurt het nog even voordat we de 30 graden weer aan gaan tikken.

Ondertussen zijn we ver over de dertig graden maar het verhaal gaat gewoon verder waar ik gebleven was.

Verder wil ik opmerken dat mijn avonturen in Frankrijk op waarheid gebaseerd zijn.

De Meesteressen in mijn verhaal, zijn gebaseerd op echte (online) Meesteressen.
Evenzo de opdrachten maar aangevuld met mijn fantasieën.
Ik ben nog steeds op zoek ben naar een vriendin/keyholdress die, net zoals ik, een open mind heeft.
En nu verder met mijn verhaal.

Oja, ik zag dat ik nog veel te posten heb dus gaat het vanaf nu in grotere hoofdstukken.

Veel leesplezier

Mocht er iemand geïnteresseerd zijn om een keertje te ‘wordfeuden’ , zoek mijn naam ‘slaaf_tom’ dan eens een keer op.\

Uiteraard, voor iedereen die op vakantie is of gaat, heel fijne vakantie toegewenst en geniet ervan.

__________________________________________________________________________________________

De dagen die volgden, was het rustig.

De zomer was eindelijk begonnen en ik deed mijn tuinonderhoud, naakt op het kooitje na.

Gelukkig had ik toestemming om af en toe van kooitje te wisselen om zo knelpunten tegen te gaan.

Een erectie, aanraken was pertinent verboden.

Het roze kooitje had als voordeel dat het veel kleiner was als het metalen kooitje en ja, zelfs met een damesstringetje aan, bleef alles mooi bedekt.

Het groeide hard in de tuin en alles wat ik afgeknipt had, liet ik drogen om later op te stoken.

Mijn tuin en huis, zijn relatief goed gelegen. Ik heb ’s ochtends zon maar ik heb ook zon tot ’s avonds laat, achter in de tuin.

Dan is het heerlijk om naakt, wederom uiteraard op het kooitje na, in de tuin te zijn.

En terwijl ik lekker in de tuin aan het genieten was, belde een vriend van me op.

Hij was met zijn vriendin door Frankrijk aan het trekken met zijn camper en vroeg of ik het leuk vond als ze op bezoek kwamen.

‘Tuurlijk, altijd van harte welkom’ antwoordde ik. ‘Zullen we dan vrijdagavond in het restaurant gaan eten?’ vroeg ik meteen. ‘Dan reserveer ik een tafel.’

Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en zo belde ik de volgende ochtend het restaurant op om te reserveren.

Enkele dagen later arriveerden ze op de camping met hun camper en die avond spraken we af dat we bij mij een borrel zouden doen.

Gezellige avond werd het en vanwege het mooie weer, konden we de hele avond buiten zitten.

Het is altijd leuk als er vrienden over de vloer komen. Ik bedoel dan échte vrienden.

Zoals jullie weten, had ik vroeger een automatiseringsbedrijf en toen was het bijna elke avond wel raak dat er iemand op de koffie of een biertje kwam.

Achteraf bleek dat het vaak erop uitdraaide dat ze problemen of vragen hadden over hun computers en of ik even, uiteraard voor niks, kon kijken.

Dat bleek met name toen ik emigreerde.

Veel van die vrienden zeiden ‘Ohh gezellig, komen we zeker een keer langs als je gesetteld bent’.

Kennelijk ‘weten’ ze dat ik nog niet gesetteld ben want ze hebben nooit meer contact opgenomen om een keer langs te komen.

Gelukkig zijn er wél mensen die het leuk vinden om langs te komen alhoewel die nu op een hand te tellen zijn.

En dan is het gezellig om weer eens bij te kletsen hoe het reilt en zeilt in het dorp waar ik geboren ben.

Die vrijdagavond, de avond dat we naar het restaurant zouden gaan, werd ik gebeld door een Franse vriend.

‘allo, ga jij vanavond naar het restaurant?’

‘Ja, met vrienden die op bezoek zijn maar waarom?’

‘Oh, anders hadden we samen kunnen gaan.’

‘Dat is toch geen probleem, zie ik je vanavond daar toch?’

‘ok, afgesproken.’

Ik stuurde mijn Nederlandse vrienden een bericht of ze er bezwaar tegen hadden dat er een Franse vriend mee aan tafel zou schuiven en toen dat geen probleem was, belde ik het restaurant op dat ze het couvert van Claude, bij ons op onze tafel moest aanschuiven.

En zo was alles geregeld en hebben we een heerlijke avond gehad en uiteraard heerlijk met z’n vieren gegeten.

De volgende dag stond ik ondanks dat het laat geworden was, toch op tijd op en pakte een schoon slipje uit de lade, een schone polo en korte broek.

Liep met alleen mijn roze kooitje aan naar de badkamer waar ik me scheerde en een heerlijke douche nam.

Ik trok het kleine slipje aan en meteen voelde ik me weer opgewonden.

Nee, mijn pikje voelde ik niet. Die zat strak in het kooitje.

Mijn handen raakten mijn stijve tepels aan en het voelde zo enorm goed.

Ik besloot, op het slipje na, naakt te blijven en liep naar beneden.

Poes rekte zich uit en ik deed de deur open.

De warme zon scheen binnen en ik voelde de warme stralen meteen op mijn huid.

Ik ben een mooi weer mens maar zo af en toe, een fikse regenbui maakt het mooie weer, nog beter.

Met mijn koffie in de hand, liep ik mijn kantoortje in en zette mijn computer aan.

De wereld is gek geworden. Dat hoef ik jullie niet te vertellen.

Gelukkig waren er ook leuke dingen om te lezen.

Mijn maandelijkse overzicht van de zonnepanelen bijvoorbeeld.

Ik had maar 1/3 verbruikt in vergelijking met dezelfde maand van vorig jaar.

Het mooie weer hield aan en ook tijdens de grote fietstocht de ‘Ardèchoise’.

Omdat het dorp afgesloten was voor auto’s, moest ik op mijn fiets naar het dorp om brood te halen.

Op de heenweg, moest ik tegen het verkeer in, naar de bakker en verschillende wielrenners riepen dan lachend , ‘je gaat de verkeerde kant op’.

Het was duidelijk dat die energie genoeg hadden voor de lange tocht waar ze aan begonnen waren.

Nadat ik mijn brood onder mijn snelbinders gedaan had, liet ik me op mijn gemak meevoeren met de grote groep renners.

Ik hoorde enkele renners Nederlands praten en ik wenste ze een goede tocht, uiteraard op z’n Nederlands.

Meer als 12000 fietsliefhebbers en 6000 vrijwilligers, hielden deze lange tocht, staande.

Die middag trapte ik zelf nog even naar het dorp om het geheel vanaf een terrasje in de gaten te houden.

Een vriend van mij, een fotograaf uit Zwitserland, schoof bij mij aan tafel.

Na enkele biertjes genuttigd te hebben, vroeg hij mij of ik geïnteresseerd was in zijn elektrische fiets.

Hij kon moeilijk lopen en fietsen was te zwaar voor hem geworden.

Ik stelde een bedrag voor en hij ging akkoord. Hijzelf had een elektrische scooter gekocht en zodoende wilde hij zijn fiets van de hand doen.

De fiets was twee jaar oud en had 71km gereden.

Ook vertelde hij dat een gezamenlijke kennis van ons ziek was.

Wat voor ziekte dat wist hij niet.

We gingen ieder ons weg en ik stopte even bij het volgende terras.

De kroegbaas had net geopend, want als de hele dag al, veel volk op de been is, en er iets te verdienen is, moet je toch niet open blijven?

In elk geval, binnen enkele minuten schoof de ene na de andere bij mij aan tafel en werd het heel gezellig.

De volgende dag stuurde ik een berichtje naar diegene die ziek zou zijn en vroeg hoe het ermee ging.

Ze reageerde niet tot de dag erop.

‘Kun je even langskomen, ik heb je nodig. Kusjes’

Ik reed ernaar toe en mocht ze ziek zijn, of geweest zijn, nu zag ze er weer tiptop uit. Druk in de weer om haar kippenhok schoon te maken en ik riep een keer.

‘Ahh, hoi, je bent er al.’

‘kus,kus,kus’

‘Maar, eh, je bent toch ziek?’

Ze lachte hardop, ‘ik moest zo lachen toen je dat berichtje stuurde’ zei ze.

Even ter info, zij is ook een Zwitserse en leeft sinds ze gepensioneerd is, ook hier in Frankrijk.

‘Die François vind ik zo’n vervelende vent. Hij denkt dat hij mij het hof kan maken en daarom zeg ik niets meer tegen hem. Ook geen goedendag meer, helemaal niets. Daarom denkt hij dat ik ‘niet goed bij mijn hoofd ben.’

Ik lachte, ‘gelukkig maar dat er niets aan de hand was.’

Tijdens de koffie vertelde ze me dat ook haar huis voorzien was van ‘la fibre’ oftewel glasvezel.

Maar nu werkte de computer niet meer en veel belangrijker, haar volautomatische kattenbak. Die volautomatische kattenbak was via internet te besturen en schoon te maken.

Ik zorgde dat alles weer werkte en iedereen weer dolgelukkig.

De volgende dag had ik een berichtje van de Meesteres ontvangen.

‘Hoe vond je het om naakt voor een onbekende te zijn?’

Ik bloosde en moest bekennen dat ik er wel genoten had.

‘Maar, omdat het van u moest hoor´.

‘Ja, dat zal wel’ reageerde Iris.

‘Maar’ ging ik verder ‘Wat ik minder vond is, het neuken van die fleshlight.’

‘Hoezo, vond je het niet fijn dan?’

‘Ik was zoo bang om klaar te komen, Meesteres. Het is zo moeilijk om op zo’n moment van genot, te moeten stoppen.’

Ze glimlachte, ‘Dat weet ik sletje. Maar voorlopig hoef je niet meer te neuken.

Het kooitje blijft aan en de training van je kontje gaat gewoon door.

Misschien dat Seb, of iemand anders je binnenkort nog een keer neukt maar dat zien we wel.

Nu wil ik dat je je concentreert op je eigen lichaam.

Kooitje blijft aan, stevige buttplug in je kontje en de stroomklemmetje op je tepels. Zo probeer je jezelf op te werken tot je bijna een orgasme ervaart.

Uiteraard kom je niet klaar want dat bepaal ik nog altijd.

Je tepels worden je eerste bron van genot en opwinding.’

Ik liet mijn handen over mijn polo gaan en voelde mijn stijve tepels.

Het voelde zo geil aan dat mijn pikje meteen reageerde.

‘Je bent een slet en daarom wil ik dat je vandaag een mooi bh’tje draagt. Onder je polo uiteraard. Jij voelt het bh’tje en misschien, als je geluk hebt, ziet iemand het wel. Je bent mijn sletje, als je dat maar weet.’

Ik bloosde van oor tot oor en zei ‘Meesteres? Het voelt alsof dat ik een erectie heb.’

Ze glimlachte, ‘ik wist het wel. Geile slet. Geniet van het mooie weer.’

‘Dank U Meesteres, U ook.’

_______________________________________________________________

En mooi weer is het.

De temperatuur komt overdag niet beneden de dertig graden en dat betekent alleen een kooitje aan of bedekt middels een klein slipje.

Ook Poes heeft het warm en zoekt verkoeling binnen waar het 24 graden is.

’s nachts koelt het af tot 15 graden en zodoende bleef het in huis lekker koel.

Ik pakte een kop koffie en liep mijn kantoortje binnen.

Zette mijn computer aan en keek of er nog iets gebeurd was.

Er was heel veel gebeurt maar niets dat belangrijk genoeg was om te vertellen.

Poes sprong op mijn bureau en ging voor het toetsenbord liggen en viel in slaap terwijl ik haar aaide.

Poes heeft het goed.

Plots verscheen er een bericht van de Meesteres op mijn scherm.

‘Goedemorgen sletje, lekker geslapen? Ik neem aan dat je je kooitje nog draagt?’

Ik glimlachte. Zodra ik ook maar iets van de Meesteres las, bewoog mijn pikje in het kooitje. Het idee dat ze mij, ooit, op commando klaar kon laten komen, was genoeg voor mij om een erectie te krijgen.

‘Ja Meesteres, heerlijk geslapen. En dank u voor de erectie.’

Ze glimlachte, ze wist dat ik gevoelig voor haar was.

‘Goed zo sletje, ik wil dat je vanmiddag naar ons toekomt. Ik heb wat plannen met je. Je kooitje blijft uiteraard aan.’

Nu was het mijn beurt om te glimlachen.

Mijn pik stond stijf in het kooitje en de eerste druppels hingen er al aan.

Ze kreeg mij al bloedgeil door te praten en inderdaad, het zou niet lang duren of ik kreeg een, op afstand orgasme door haar.

‘Graag, Meesteres. Moet ik nog iets meenemen vanmiddag?’

‘Nee, alles is al geregeld. Tot later.’

Ik wachtte tot mijn erectie wat weg geëbd was en trok een schoon slipje aan.

Vervolgens trok ik mijn korte broek aan en polo en reed naar het dorp om mijn brood te halen.

De bakkersvrouw was er weer. Terug van vakantie en een lekker kleurtje gekregen.

Haar zomerse jurkje scheen wat door en voor een getraind oog was haar zwarte kanten bh’tje zichtbaar.

Ik was jaloers. Ze had een mooi lichaam. Volgens mij deed ze daar ook wel haar best voor en het resultaat was er dan ook naar.

Ik pakte mijn brood, rekende af en reed weer naar huis.

Thuis aangekomen zette ik de koffie nog een keer aan, trok mijn kleren uit en liep alleen gekleed in het kleine slipje, mijn kantoor binnen.

Poes lag er nog steeds en haar snorharen bewogen. Ze lag te dromen.

Mijn computer was opgestart, de koffie klaar.

Sinds ik niet meer werk, is mijn interesse in computers altijd gebleven.

Nu is het als hobby en één van de voordelen is, dat er altijd wel iets nieuws is om te bekijken.

Ik bedoel dan niet alleen de vele mooie dames die op internet voorbijkomen maar ook, voor mij, nieuwe software om uit te proberen.

Maar, dat laatste staat nu op een laag pitje vanwege het mooie weer.

Zoals ik al zei, het was warm en daarom besloot ik ook om eerst maar een verfrissende douche te nemen.

Ik liep, nog steeds gekleed in een klein transparant damesslipje, de badkamer in en zette de douche aan.

Met mijn slipje nog aan, ging ik onder de regendouche staan en liet mijn lichaam afkoelen.

Het voelde heerlijk aan en na enkele minuten onder de douche gestaan te hebben, voelde mijn lichaam weer fris aan.

Ik had geen zin om me af te drogen en liep naar beneden, de tuin in en liet de zon het drogen doen.

Een lichte bries zorgde ervoor dat ik snel opgedroogd was.

Het slipje wat ik droeg, was eveneens snel opgedroogd en het kooitje dat toen het kletsnat was, volledig zichtbaar was, was nu weer enigszins verborgen.

Ik maakte een sandwich en in de schaduw in de tuin, at ik op mijn gemak mijn lunch op.

Poes was nergens te bekennen. Die zal wel ergens onder de struiken liggen.

Na de lunch, kleedde ik me aan, zette vers water buiten voor Poes en reed met alle ramen open, naar de Meesteres.

Dat ik geil was, hoef ik niet te vertellen. Ik had pas twee weken orgasme verbod erop zitten maar het leken wel jaren.

Het kooitje deed zijn werk. Het hield mijn pikje in bedwang en, veel belangrijker, het herinnerde me aan mijn status als geile slet.

Ik genoot ervan. Ik genoot ervan om gedomineerd te worden. Iemand die voor mij bepaalde wat goed was. Iemand die mij geil hield door mijn orgasmes te controleren.

Heel mijn leven ben ik zelfstandig geweest. Al vroeg als kind moest ik mijn eigen boontjes doppen. Soms ging het goed, soms ging het verkeerd.

Later als eigen baas van een bedrijf. Wederom vaak ging het goed en heel af en toe ging het fout en nu, alleen in Frankrijk, moest ik weer alles zelf bepalen.

Soms gaat het goed en heel soms, tja, dan gaat het fout.

Maar nu ik onder controle van de Meesteres stond, genoot ik met volle teugen.

En nee, klaarkomen oftewel mijn eigen genot, stond allang niet meer op plekje één.

Ik parkeerde mijn auto buiten de poort in de schaduw.

Sloot de auto af en liep naar de grote poort en duwde hem open.

De poort kraakte en piepte toen ik hem weer sloot en uit een bijgebouw kwam de Meesteres aangelopen.

Ze droeg een witte lange dunne blouse die haar parmantige borsten nauwelijks bedekten. Haar roze bikinibroekje was zichtbaar en terwijl ze mij welkom heette, reikte ze mij een halsband aan.

‘Doe die aan’ zei ze.

Ik gespte de leren halsband om mijn nek maar kennelijk was het niet strak genoeg.

De Meesteres pakte de halsband beet en trok hem strak om mijn nek.

Er gebeurde iets raars. Terwijl de halsband strak om mijn nek getrokken werd, voelde ik mijn hartslag in mijn hoofd maar ik kreeg ook een erectie in het kooitje.

De Meesteres klikte een metalen riem aan de halsband en zei, ‘volgen´.

Ze trok me mee naar een ruimte in één van de zijgebouwen. Een oude paardenstal die me bekend voorkwam.

‘Trek je kleren uit’ beval ze.

Ik trok snel mijn kleren uit, hing ze over een ring waar de voederbakken van de paarden in moesten en op blote voeten en volledig naakt, werd ik verder meegetrokken.

De Meesteres stopte bij een van de paardenstallen waar in het midden alleen een krukje stond.

‘Ga zitten, handen op je rug.’

Ik ging gauw zitten en deed mijn handen op mijn rug.

De Meesteres knielde voor me neer en gespte mijn enkels vast aan de poten van het krukje.

Met een andere ketting werden mijn polsen vastgezet aan de achterkant van het krukje en ik kon nergens meer naar toe.

Ze kwam op één meter voor me staan en liet haar witte blouse van haar schouders glijden.

Sinds mijn puberteit heb ik geen erectie meer gekregen door alléén te kijken naar een naakte vrouw maar nu, nu werd mijn pikje stijf in het kooitje door het halfnaakte lichaam van de Meesteres.

Ik bloosde. Moest ik haar nu vertellen dat ik een erectie had gekregen?

Ik besefte dat ik eerlijk moest zijn en zei ‘Dank U Meesteres, ik heb een erectie gekregen.’

Ze glimlachte. ‘Goed zo sletje. Ik had het al gezien. Maar, nu waarvoor je hier bent. Vandaag is de eerste dag van je volledige toewijding als mijn slaaf. Om dat te vieren, gaan we je eerst kaalscheren. Een slaaf heeft een kaal lichaam dat volledig toebehoort aan zijn of haar eigenaar.’

Terwijl de meesteres nog halfnaakt voor me stond, hoorde ik achter me een tondeuse zoemen.

Enkele ogenblikken later voelde ik de tondeuse over mijn hoofd gaan en zag ik het haar, wat eerst nog op mijn hoofd stond, voor mijn ogen naar beneden dwarrelen.

Op de een of andere manier vond ik het opwindend. Mijn pikje vocht tegen het metalen kooitje terwijl ik de tondeuse over mijn hoofd voelde glijden.

De vriendin van de meesteres, die de tondeuse hanteerde, deed het vakkundig.

Na enkele minuten hoorde ik haar zeggen ‘Zo, het is klaar.’

Waarop de meesteres antwoordde, ‘nee, nog niet helemaal. Ik wil hem helemaal kaal hebben. Zijn wenkbrauwen gaan er ook af.’

De door Sylvia behendig hanteerde tondeuse maakte korte metten met mijn wenkbrauwen en enkele ogenblikken later, stopte het zoemen van de tondeuse.

Mijn hoofd werd ingezeept en met een scheermes volledig kaal gemaakt.

Mijn wenkbrauwen volgden.

Nadat Sylvia mijn hoofd afgedroogd had, kwam de meesteres aangelopen met een spiegel.

Ze hield de spiegel voor me en liet mij mezelf bekijken.

In eerste instantie herkende ik me niet maar het kwartje viel al snel.

‘Kijk eens goed slet. Zo ziet een echte slaaf eruit.’

Ik bloosde en ja, ik was bloedgeil geworden en mijn pik vocht tegen het stalen kooitje.

‘Dank U Meesteres Iris. Dank U mevrouw Sylvia’ zei ik terwijl de tranen over mijn wangen liepen.

Sylvia maakte de gespen los en ik kwam, voor zover ik kon, overeind.

Ook maakt Sylvia de boeien aan mijn enkels los en Meesteres Iris pakte de metalen ketting die nog aan mijn halsband zat, beet.

‘Zo slaaf, nu ben tenminste een echte slaaf. Naakt, kaal en een stalen kuisheidskooitje. Alleen mis ik nog iets.’

Ik keek Meesteres Iris vragend aan vanaf mijn krukje en ze trok aan de riem.

‘Meekomen’ gebood ze.

Ik stond snel op en volgde haar gedwee. Ze had makkelijk praten want zij droeg schoenen en ik werd op blote voeten over het grint pad meegetrokken.

Sylvia volgde ook en zo staken we de binnenplaats over.

Ik was benieuwd naar wat ze nog miste bij mij.

Daar zou ik snel genoeg achter komen.