(2) L’histoire de tom – de bijtjes

Gelukkig was mijn vriendin/alfa-sub/Meesteres nog steeds online en ondanks dat ik in Frankrijk woonde, hadden wij gelukkig nog goed contact.

Ik was dan wel alleen maar niet eenzaam.

Zoals ik al eerder zei, kwam ik in het huis in Frankrijk vaak op vakantie en zodoende kende ik ook veel mensen.

Één van die mensen was een brandweerman die gepromoveerd was naar commandant en die toen ik een hartaanval tijdens mijn vakantie kreeg in 2006, mij begeleidde met de ambulance naar de helikopter die mij naar het ziekenhuis in Lyon bracht.

Toen ik net enkele maanden geëmigreerd was, kreeg ik de dag voor Kerstmis weer pijnklachten en ik belde het Franse 112.

Die schakelen meteen door en binnen enkele minuten stond de ambulance bij mij voor het huis.

Dezelfde brandweerman, die mij in 2006 ook geholpen had, was er ook en belde de dokter.

Enkele ogenblikken later kwam de dokter en zoals het gaat in een klein dorp, stond het halve dorp bij mij binnen, uit nieuwsgierigheid.

De dokter opperde dat ik met de ambulance naar het ziekenhuis in Valence gebracht moest worden maar kennelijk was hij niet bekend met de gang van zaken hier, waarop de brandweerman zei ’Niets ervan, we roepen een helikopter en hij gaat met de helikopter naar het ziekenhuis’.

Ik werd de ambulance ingetild, de sleutel overhandigde ik nog aan de buurvrouw en op ons gemakje reed de ambulance naar het voetbalveld waar ondertussen de gele helikopter geland was.

Ik hoorde iedereen praten maar door de herrie van de wieken, verstond ik er niets van.

Wel zag ik uit een ooghoek de dokter staan, die foto’s aan het maken was van de helikopter.

Maar, het emigreren bleek ook goede kanten te hebben.

De helikopter vloog naar het ziekenhuis in Valence waar ik meteen geholpen werd. Er werd meteen weer een stent geplaatst en na enkele dagen mocht ik het ziekenhuis verlaten.

Onwetend, stond ik alleen gekleed in mijn spijkerbroek en T-shirt in het ziekenhuis van Valence en vroeg aan de arts, hoe ik naar huis kon gaan.

“Ahh, je hebt een vervoersbewijs nodig’ zei hij en tikte een verpleegster op haar schouder die de papieren in orde maakte.

Een taxi werd gebeld en enkele ogenblikken later, werd ik met de taxi naar huis gebracht. Twee honderd kilometer voor de taxi want hij moest nog terug.

En dan te bedenken dat in Nederland, ik de bus maar moest pakken om naar mijn revalidatie te gaan in het ziekenhuis.

De stress was verdwenen en langzaam aan begon ik mijn gezondheid weer een beetje op orde te krijgen.

Met de juiste medicatie, begon ik me steeds beter te voelen en kon beginnen met plannen te maken om de boerderij zo goed mogelijk te verbouwen.

Nu ben ik zelf best wel handig maar sommige klussen zijn gewoon te groot voor één persoon alleen dus ik schakelde een bouwbedrijf in die het dak helemaal opnieuw isoleerde en ook alle ramen verving voor dubbelglas.

Omdat het altijd een zomerverblijf was geweest, was het nooit noodzakelijk geweest om daar iets aan te doen.

Ik vroeg ook offertes op voor andere werkzaamheden zoals een volledig nieuwe badkamer, vervangen van alle elektriciteit en nog wat andere zaken maar toen kwam ik in aanraking met de Franse mentaliteit.

Voor een afspraak te maken om ter plekke de werkzaamheden te bekijken, dat ging nog redelijk en binnen een paar weken waren de bedrijven geweest.

Toen begon het wachten en na enkele weken, die maanden werden, belde ik ze nog eens op en vroeg waar de offertes bleven, ‘Ja, binnenkort.’

Weer enkele weken later en jawel, één offerte viel op de mat.

Uiteraard had ik zelf ook wat berekeningen en een grove schatting gemaakt.

Zelfs mijn grove schatting kwam nog niet in de buurt van de bedragen die ze vroegen. Een eenvoudige badkamer kwam op 26.000 euro en de andere bedragen zal ik maar niet noemen.

Het installeren van een nieuwe groepenkast viel dan nog wel mee en ik ging met die offerte akkoord.

Hand geschud en de goede man verliet mijn woning met een bevestigde opdracht. Mooi toch?

Alleen was er maar één klein nadeel.

Zelfs na meermalen contact gehad te hebben, is hij nooit meer op komen dagen.

Nee, daar moest ik echt aan wennen.

Ik had in Nederland zelf een automatiseringsbedrijf gehad en de meeste klanten hadden wel door dat ik op zondag, niet gestoord wilde worden.

Maar er waren er ook bij die mij belden op zondagmorgen, dat internet het niet deed en ze nu een factuur niet konden betalen en die kon echt niet wachten.

Meestal bleek het dan niet om een factuur te gaan maar ze hadden gewoon geen internet.

Tijdens een van mijn bezoeken aan de kroeg kwam ik iemand tegen, waar ik mijn verhaal bij deed en hij zou wel eens komen kijken.

Hij kon ‘alles’ en liet foto’s zien van wat hij allemaal gemaakt had.

Ik bestelde het materiaal en maakte een afspraak.

Rond half tien kwam hij bij mij en eerst moest er een werkoverleg zijn.

Daar hoorde een borrel bij en zijn eerste pastis, slokte hij naar binnen.

Vervolgens laadde hij voor tien man gereedschap uit en toen was het ondertussen tijd om te gaan eten.

‘s Middags rond 14:30 kwam hij weer terug en eindelijk begonnen de werkzaamheden. Hij stelde lasers op, richtte alles uit en toen hij klaar was met die werkzaamheden, begon hij met het loodgieterswerk voor de badkamer.

Ik wilde die werkzaamheden niet zelf doen omdat ik het nog nooit gedaan had maar ik wist wel hoe het moest.

Ik heb tien minuten staan kijken hoe hij een bochtje in een koperen pijp boog en nadat hij goedkeurend het plat geknepen bochtje bekeek, zei ik dat ik het niet zag zitten.

Hij had naar alle waarschijnlijk de beste bedoelingen maar het ontbrak aan de kwaliteiten.

Ik vertelde hem vriendelijk dat ik verdere werkzaamheden niet zag zitten en verzocht hem om alles in te pakken en te vertrekken.

De week daarop kwam ik in de kroeg en liet foto’s zien van wat hij gedaan had.

‘Dat is niet gek’ zei de kroegbaas. ‘Hij was hier om 08:00 die dag en begon meteen aan de Pastis. Rond halftien is hij ingestapt en naar jou gereden.

Na dat voorval kwam ik gelukkig iemand tegen die wel kennis van zaken had en voor mij het loodgieterswerk op een vakkundige manier heeft afgewerkt.

Dat betekende wel dat ik zelf veel meer moest doen dan ik gepland had maar, vanwege het ontbreken van mijn conditie had ik me voorgenomen om er heel wat langer over te doen dan een bedrijf.

Ondertussen had ik nog steeds goed contact met mijn Nederlandse Meesteres en haar, ik mag wel zeggen, sadistische opdrachten.

Het was ondertussen voorjaar geworden en het was nog geen weer voor een korte broek dus had ik een oude spijkerbroek uit de kast getrokken.

De Meesteres had ik verteld wat ik ging doen en toen zij hoorde dat ik in de tuin ging werken zei ze ‘Die spijkerbroek is oud of niet?’ ‘Ja, Meesteres. Die is alleen nog goed om in te werken. Die zit vol verf en vet maar past nog goed.’

Ze glimlachte, ‘Zorg dat je de naad van je spijkerbroek in het kruis losmaakt en omdat je toch geen ondergoed draagt, doe je enkele ringen om je zakje zodat je zakje door het kruis, in de buitenlucht hangt.’

Het was me helemaal duidelijk en ik pakte mijn oude spijkerbroek en maakte voorzichtig de naad los.

Eventjes testen en ja hoor, precies op de plek van mijn balletjes, zat de opening.

De volgende dag nadat ik mijn brood gehaald had, trok ik die spijkerbroek aan en deed enkele ringen om het zakje. Door de ringen werden de balletjes naar beneden gedrukt en jawel, netjes door de opening.

Ik probeerde zo goed als ging mijn werk te hervatten maar mijn balletjes schuurden natuurlijk tussen de broekspijpen en daardoor kreeg ik weer een erectie. Het was geil en ik genoot ervan.

Terwijl ik in de tuin aan het werken was, balletjes rood van het schuren, hoorde ik een auto aankomen.

Rond deze tijd was het gele wagentje van de post en deze keer stopte ze, voor mijn brievenbus.

Ze claxonneerde enkele keren en dat was het teken dat ze een pakketje voor me had.

Ik probeerde mijn balletjes in mijn broek te drukken maar de strakke ringen verhinderde dat.

Er zat niets anders op dan het pakketje aan te nemen met één hand voor mijn blote balletjes.

Dan kom je er pas achter hoe nonchalant je naar de postbode kunt lopen met een hand voor je balletjes.

Met mijn vrije hand nam ik het pakketje aan en groette de postbode.

‘Ohh, wacht even, nog even tekenen’ zei ze.

Ze overhandigde een papier waarop ik een krabbel moest zetten.

Er zat niets anders op dan mijn linkerhand die mijn balletjes verborg, te gebruiken om de krabbel te zetten.

Hoe, dat weet ik niet meer maar binnen enkele seconden had ik het pakketje voor mijn kruis en kon ik met mijn linkerhand, tekenen.

Postbode tevreden en ik tevreden. Ik bedankte haar, draaide me om en besefte me op dat moment, dat mijn balletjes ook van achteren zichtbaar waren.

Ik hoorde het autootje wegrijden en keek nog een keer om.

Zou ze het gezien hebben?

Ik glimlachte, nou kon het me niets meer schelen.

Het was tijd voor een kop koffie en mijn pakketje uitpakken.

Omdat de Meesteres tijdelijk niet werkte, spraken wij elkaar ook regelmatig overdag.

Zij vertelde over wat haar bezig hield, ze was net met haar man in een groot huis in Scheveningen getrokken en waren druk aan het verbouwen.

En ik vertelde wat mij bezig hield, hier in Frankrijk.

Ik liet haar foto’s zien hoe het er hier uitzag en plotseling zegt ze ‘zijn dat bijen die rechts in de heg zitten?’

Ik bekeek de foto eens goed en beaamde dat.

Het was lente en de bijen kwamen op de heg af om honing te verzamelen.

‘Ik wil dat je voor vanmiddag iets gaan voorbereiden’ zei ze.

‘Als eerste wil ik dat je een stuk of tien bijen vangt en in een pot met deksel doet. Verder zoek je een lege plastic fles en die snij je doormidden. Als je zover bent, laat je het mij weten.’

Ik vroeg me af wat ze van plan was maar als braaf slaafje, ging ik na de koffie en ons gesprek, naar de zolder waar ik een oud visnet van mijn vader had zien liggen en als ik daar een oude panty in kon spannen, had ik een mooi netje om de bijen te vangen.

Een oude pot waar augurken ingezeten hadden was snel gevonden en ook de lege plastic fles had ik voor handen.

Met het net ging ik op bijenjacht en binnen enkele minuten had ik een aantal in het potje zitten.

Ik startte mijn computer op en het duurde niet lang of de Meesteres was online.

‘Dat was ik vanochtend vergeten te vragen maar heb je honing of jam in huis?’

‘Ja Meesteres, ik heb een klein potje honing.’

‘Goed zo, gaat dat halen en zet je camera aan.’

Ik haalde het potje honing uit de keuken en zette alles voor me op het bureau.

Ik ging voor de camera zitten en wachtte op instructie.

‘Broek en onderbroek uit’ beval ze en al snel zat ik met mijn kale pikje, wat al stijf probeerde te worden, voor de camera.

‘Wat is ze toch schattig’ zei ze. ‘Eens kijken of ze straks ook nog is. Pak de honing en smeer je balletjes en pikje dunnetjes in.’

Ik draaide de dop los en liet mijn vinger door de honing gaan.

Met één vinger smeerde ik mijn balletjes, pikje en mijn besneden pikje in met honing zodat het helemaal glom en door de aanraking stijf was geworden en zelfs als een druppel tevoorschijn kwam.

‘Goed zo, nu moet je goed luisteren en goed opvolgen wat ik je nu opdraag. Pak de onderste helft van de doorgesneden fles en zodra je de dop van de augurken pot losgedraaid hebt, zet je die omgekeerd op de pot. De bijen zullen natuurgetrouw omhoog vliegen en in de onderste helft van de fles vliegen.

Als ze er allemaal inzitten, pak je de augurken pot en de onderste helft van de fles en brengt die naar je pikje. Dit moet je snel doen dus goed opletten. Je haalt de augurken pot weg en plaatst de lege fles met de bijen erin, over je pikje en balletjes zodat ze niet kunnen ontsnappen. Begrepen?’

Ik trilde, mijn stijve. Met honing ingesmeerde pikje zou bezoek krijgen van de bijen.

Ik voelde een traan over mijn wang rollen maar tegelijkertijd wist ik ook dat ik het zelf ook wilde.

‘Ja Meesteres. Begrepen.’

‘Goed zo slet. Je kunt beginnen.’

Ik keek naar de fles waar het zoemde van de bijen en keek ook naar de pot.

Voorzichtig schoof ik de pot eronder uit en plaatste snel de plastic fles over mijn stijve pikje en balletjes.

Het was raar om te zien. Ik was bloedgeil en had mijn pikje opgesloten met een hele hoop bijen.

Door de plastic fles heen zag ik de bijen naar beneden gaan en schrok toen er eentje op mijn pikje landde.

Mijn pik en balletjes waren overgeleverd aan de bijen die mijn met honing besmeurde vonden. Ik voelde en zag ze over mijn blote eikeltje lopen. Over

mijn met honing besmeurde zakje, het kriebelde maar gelukkig staken ze niet.

Mijn pikje lekte voorvocht en daar bleken ze meer aandacht aan te schenken dan aan de honing.

De Meesteres liet mij zo een kleine tien minuten zitten en alle bijen waren op mijn pik en zak gaan zitten.

Ik hield me zo stil mogelijk en drukte de fles diep in mijn vel.

‘En? Hoe voelt het?’

Met een hand typte ik ‘ik schaam me dood Meesteres maar ik ben bloedgeil.’

Ze lachte, ‘ik had niet anders verwacht. Moet je eens voorstellen als ze in jouw eikeltje prikken.’

‘Daar denk ik liever niet aan Meesteres.’

‘Dat kan ik me voorstellen maar ik wil toch dat je enkele keren flink met de fles schudt om ze actief te maken.’

‘Serieus Meesteres?’

‘Serieus. Minimaal tien keer flink schudden.’

Ik keek in de fles, de bijen allemaal op en om mijn pik en pakte met een hand de bovenkant van de fles beet.

Ik schudde de fles flink op en neer en enkele bijen vlogen door de beweging op.

Gelukkig voor mij, prikte er geen één.

Mijn pik stond nog steeds stijf overeind en de Meesteres wachtte tot alle bijen weer op mijn pik en balletjes zaten.

‘Goed gedaan sletje. Je mag ze vrijlaten. Til de fles op en dan is het wachten tot ze allemaal zijn weggevlogen.’

Ik tilde voorzichtig de fles op, keek mijn met honing ingesmeerde pikje vol met bijen aan, en wachtte.

Het duurde zeker een kwartier voordat de bijen besloten om mij met rust te laten en één voor één vlogen ze door het open raam de natuur in.

‘Goed gedaan slaafje. Als beloning mag je je honingpikje aftrekken en klaarkomen. Wel jammer dat ze niet gestoken hebben, toch?’

Ik bloosde, ‘nou, ik ben er wel blij mee, Meesteres.’

‘Tja, volgende keer met wespen. Eens kijken hoe je pikje er dan uit komt te zien’.

‘Nou, dat hoop ik niet mee te maken Meesteres.’

ondertussen had ik mijn hand om mijn plakkerige pikje geklemd en was flink aan het trekken.

Het duurde dan ook niet lang of ik spoot mijn sperma op mijn buik.

Ik veegde mijn handen af aan een stuk keukenrol en bedankte de Meesteres voor mijn orgasme.

‘Je hebt het verdient sletje. Het was een mooi gezicht zo voor de camera.’

We namen afscheid en ik, ik plakte van alle kanten en liep naar boven om een douche te pakken.

Ik hield helemaal niet van honing.

Nadat ik de plakkerige honing van mijn pik en balletjes gewassen had, droogde ik me af en omdat ik me opgewonden voelde, liep ik de slaapkamer in waar ik mijn la opendeed met slipjes.

Ik pakte een transparant roze slipje en trok het aan.

Een bijpassend bh’tje volgde.

Daarna een jeans legging en een lekkere zachte flanellen blouse volgden.

Ik had geen plannen meer voor die avond en zou lekker thuis genieten van een film.

Ik liep naar beneden en logde nog een keer in.

Het duurde niet lang of de Meesteres was er ook en ik bedankte haar dat ze mij zover gekregen had om de bijen om mijn pikje te laten vliegen.

‘Je bent tot veel meer in staat, slaafje maar daarvoor wil ik je wel geil hebben’ zie ze.

‘Wat heb je nu aan?’ vroeg ze.

Ik vertelde wat ik droeg en meteen zei ze, ‘je weet dat ik niets met kleding heb dus je trekt aan wat je fijn vindt. Maar, ik wil wel hebben dat je je pikje opsluit in een kooitje en het sleuteltje opbergt.’

‘Ja Meesteres’ antwoordde ik en stond meteen op om mijn doosje met kuisheidskooitjes voor de dag te halen.

Ja, doosje. Erg hoor. Ik had in de loop der tijd diverse kooitjes gekocht maar geen van allen zaten zo comfortabel dat ik ze voor langere tijd kon dragen.

Het meest comfortabele kooitje wat ik had was een roze siliconen kooitje maar

ook dat knelde na verloop van tijd.

Desondanks pakte ik het roze kooitje en deed het aan.

Het slipje en de legging gingen erover heen en het kooitje tekende zich af.

Ik glimlachte, nu maar hopen dat ik geen bezoek krijg.

Ondanks dat ik pas een uurtje geleden klaargekomen was, voelde ik mijn pikje alweer stijf worden in het kooitje.

‘Het kooitje blijft het hele weekend aan’ zei ze. Maandag ochtend mag er af nadat je mij uitvoerig hebt geschreven hoe het gegaan is.’

‘Ook ‘s nachts, Meesteres?’ vroeg ik angstig.

Ze glimlachte, ‘ja natuurlijk, wat dacht jij dan?’

Ze was resoluut en ik had geen weerwoord.

‘Dank U Meesteres’ reageerde ik.

‘Je begrijpt dat je vanaf nu niet meer klaar mag komen zonder mijn toestemming? Ik wil een geile slet die volledig onder mijn controle staat. Heb je dat begrepen?’

‘Ja Meesteres, ehh en als het kooitje klemt of zeer doet?’

‘Dan zorg je dat je camera aanstaat en kijken we samen of we een oplossing kunnen bedenken. In geen geval bepaal JIJ, niet meer of het af mag of juist niet.’

Zo, dat sloeg in als een bom en ze voelde dat meteen omdat mijn antwoord op zich liet wachten.

‘Jij wilt mijn slaaf zijn en dat betekent dus dat jij doet wat IK wil. Als eerste is dat IK bepaal wanneer jij een orgasme mag hebben en ook hoe, begrepen?’

Wederom duurde het even voordat ik reageerde maar uiteindelijk zei ik, omdat ik besefte dat ik ‘van nature’ onderdanig was dat ik geen keus had.

‘Ja Meesteres. Ik heb het begrepen. Alleen na toestemming mag ik een orgasme hebben, dank U.’

‘Niet alleen een orgasme’ ging ze verder, ‘je laat je pik, kont en tietjes ook met rust zolang ik dat wil. Geen enkele seksueel genot tot dat ik het bepaal. Oja, je mag wel kijken naar filmpjes waar mensen genieten van elkaar maar jij,’ ze lachte weer hardop, ‘jij blijft met je pikje op slot en je mag alleen genieten door te kijken maar aankomen is verboden. Ik wil binnenkort die pik zien lekken als je genot ervaart.’

Ik bloosde, ja daar had ze gelijk in. Ik kon enorm genieten van de vele filmpjes die op internet voorbij kwamen en soms stond ik er zelf versteld van dat ik een erectie kreeg bij bepaalde filmpjes.

De vraag of ik die filmpjes in het echt ook zou willen meemaken, is nooit beantwoord geworden. Maar kennelijk triggerde dat genoeg om een erectie te krijgen.

Alsof de Meesteres het wist, ‘heb je nu een erectie in je kooitje?’

Ik keek naar beneden, alsof ik dat al niet wist. ‘Ja Meesteres, voor zover mogelijk.’

‘Goed zo, geniet van je opsluiting en berg je sleutel goed op. Die heb je maandag pas weer nodig. Fijn weekend slaafje.’

‘Fijn weekend Meesteres’ antwoordde ik en pakte de twee sleuteltjes van mijn bureau en liep naar boven.

Ik had voor belangrijke papieren een klein kluisje gemonteerd en opende het deurtje.

De sleutels gingen daarin en ik sloot het kluisje.

Natuurlijk kon ik er altijd bij maar het ging om het idee. Ik was ‘afgesloten’ door de Meesteres en ik genoot ervan.