(4) L’histoire de tom – Frankrijk, poeskat en de Meesteres

De hoofdstukken van dit verhaal zijn al enige tijd oud. Daarom begint het ook dat het mooi weer is. Helaas, voor jullie en ook voor mij, duurt het nog even voordat we de 30 graden weer aan gaan tikken.

Verder wil ik opmerken dat de Meesteressen in mijn verhaal, op fantasie berusten en ik nog steeds op zoek ben naar een vriendin die, net zoals ik, een open mind heeft.
En nu verder met mijn verhaal.

Oja, ik zag dat ik nog veel te posten heb dus gaat het vanaf nu in grotere hoofdstukken.

---

Ondertussen ging het gewone leven door en ik kan u vertellen dat, ondanks dat mijn gezondheid erop vooruit ging vanwege de rust, het ontbreken van de stress en uiteraard de gezonde berglucht, ik niet goed in mijn vel zat.

Ik deed mijn ding en gelukkig had ik steun van de lokale bevolking die mijn aanwezigheid omarmden.

Het huis dat ik geërfd had, een oude boerderij in een klein gehuchtje van 150 man, was toe aan een wat modernere inrichting en ik liet dan ook diverse lokale bedrijfjes komen om offertes uit te brengen.

Dat, en de werkzaamheden die ik zelf, in mijn eigen tempo kon uitvoeren, hielden me bezig.

Ondanks dat ik in Frankrijk woonde, in een door vele Nederlanders geliefde plek, de Ardèche, was het in het gebied waar ik woon, erg rustig met toeristen in de zomerperiode.

Het leven hier, heb ik altijd al anders ervaren.

Toen wij, mijn ouders en ik nog samen op vakantie gingen, reden we over de snelweg naar het zuiden en nadat we Lyon gepasseerd waren, draaiden we rechtsaf de bergen in.

Het leven hier is altijd anders geweest. In vergelijking met Nederland liep de streek waar wij de boerderij hadden, vele tientallen jaren achter.

Het leek alsof je een vallei in reed die afgesloten was van de buitenwereld.

Ik herinner me nog als klein jongetje dat het hooi wat van de grasvelden afkwam, niet met een kar maar met een slee met ossen ervoor, bij ons door de straat kwam.

Politie was er nauwelijks en de controle op alcohol achter het stuur was misschien in heel Frankrijk actueel maar hier, hier stonden de auto’s met de sleutels op het contact, voor de kroeg en als ze dan van kroeg wisselden, reden ze hun auto 50 meter achteruit tot ze voor de andere kroeg stonden.

De kans dat je hier iemand aanrijdt is erg klein.

Dat je zelf met je auto van de berg afrijdt en daarmee jezelf en je auto beschadigd, is vele male groter.

Zo ook bij ons in het dorp, de zoon van de burgemeester die zijn auto de berg afreed. Total loss in de rivier beneden en gelukkig had de zoon geen schrammetje.

De politie kwam de volgende dag kijken en zei, ‘Als je die auto uit de rivier takelt, praten we nergens meer over.’

En zo werd een lokale boer met zijn tractor gevraagd en de total losse 4×4 werd uit de rivier getakeld.

Het idee van een ‘vallei’ in Frankrijk is altijd gebleven. Nu nog.

Ondanks dat we nu satelliet televisie en internet hebben.

Er wordt wel gesproken over wat de wereld bezig houdt maar dat Rogier met zijn zatte kop, zijn auto van een drie meter hoge stenen trap afgereden heeft, was toch veel belangrijker.

Zoals ik al zei, ‘de vallei’ en omdat ik hier al zolang kom, vakanties meerdere keren per jaar en nu mijn permanente verblijf, heb ik het geluk dat ik enigszins opgenomen ben door de bevolking.

Het was altijd al mijn idee om na mijn werk, hier te gaan pensioneren maar dan wel met z’n tweeën.

Mijn ‘pensioen’ is eerder gekomen en niet zoals ik gehoopt had met z’n tweeën, maar alleen.

Mijn dagen verstreken en terwijl ik voor het huis zat met een kopje koffie, hoorde ik een heel hoog miauwtje.

Ik stond op, keek naar beneden en het was stil en bleef stil.

Ik ging weer zitten en nam nog een slok.

‘Miauw’ ging het weer.

Weer stond ik op en ik zag nog net een kattenkopje wegschieten achter wat hout.

Ik liep de trap af, ging vlakbij waar ik het katje had gezien en gehoord, zitten en wachtte.

Zijn kopje kwam tevoorschijn, zonder mij gezien te hebben en heel langzaam kwam zijn hele lijfje tevoorschijn.

Ik stak mijn arm uit, en greep het beestje vast. ‘Hebbes’.

Och erm, het maakte een herrie alsof ik het vermoordde en ik stond op en liep ermee naar binnen.

Ik had net een grote printer gekocht en de grote doos stond nog beneden.

Ik maakte de doos met één hand leeg en zette de kitten erin.

Daarna pakte ik wat melk en zette het schoteltje in de grote doos. Een oude handdoek in de andere hoek en ik liet het beestje met rust.

Mijn koffie, die ondertussen koud was geworden, dronk ik op en toen hoorde ik weer een miauw.

Ik zette mijn kopje op tafel en liep naar de plek waar ik dacht dat het miauwen vandaan kwam.

Een onbekend persoon kwam naar me toe en vroeg of ik twee kittens gezien had.

Ik zei, ‘eentje wel, die heb ik in een doos bij mij zitten. De andere hoorde ik hier zojuist miauwen.’

Enkele ogenblikken later, hadden we de tweede ook gevangen.

‘Wil jij die kitten houden?’ vroeg de man.

Ik dacht na en mijn buurvrouw, die erbij was gekomen zei, ‘Niet doen.’

Maar ik, altijd al een kattenliefhebber geweest zijnde, besloot anders.

‘Ja, ik hou ze.’

‘Mooi, dan is dat geregeld.’

En zo was ik niet meer alleen en begon ik met de opvoeding van mijn kleine kitten.

U moet weten, de katten in het dorp, zijn er niet voor het plezier maar voor het nut. Muizen jacht en ander ongedierte vangen.

Ik had al enkele ‘wilde’ katten onder mijn hoede die ik buiten voerden maar deze wilde ik echt als binnenpoes.

Het was wel duidelijk dat mijn poes in de doos, niet wild was maar bij een familie was opgegroeid.

Het duurde dan ook niet lang of de minipoes kon uit de doos komen en deed netjes de behoefte op een geïmproviseerde kattenbak.

Na enkele dagen was haar eerste brommertje te horen en ze kwam tegen mij aanliggen op de bank terwijl ik haar aaide.

Nu moest er nog een naam bedacht worden en op ik keek op internet voor een leuke naam voor de poes.

Er kwam niets voorbij en daarom noemde ik haar, het was een meisjespoes, dan maar voorlopig ‘Poes´.

Poes was een voorbeeldig katje. Ze at goed, deed keurig haar behoefte op de bak en sliep veel. Zoals elke kat.

Poes is ondertussen gesteriliseerd en overdag is ze buiten. ‘s Avonds wil ik ze binnen hebben en als ze nog niet thuis is, roep ik haar naam door de straat.

De buren lachen erom maar enkele ogenblikken later, zie ik Poes brasaf aankomen lopen en gaat ze naar binnen.

Mijn buurvrouw met haar twee honden, is jaloers op mij.

‘Hoe kan het toch dat jouw kat beter luistert als mijn honden?’

Ik grap dan ‘Net zoals haar baasje braaf luistert.’

Nee, die hint is volgens mij nog niet begrepen door haar.

Maar, nu we het daar over hebben, ik was nog steeds alleen, op Poes na dan.

Ik besloot om via de website enkele personen aan te schrijven en de meesten hadden het fatsoen om terug te schrijven.

Ik hield dat een tijd vol en zo kwam het tot enkele leuke gesprekken maar verder niet.

Omdat ik altijd in de automatisering gewerkt heb en zodoende ook een van de eerste in aanraking kwam met internet, was het voor mij belangrijk dat ik, ondanks de grote afstand tussen afzender en geadresseerde, fatsoenlijk en snel reageerde al was het maar een berichtje dat ik het ontvangen had.

Ik snap best dat sommigen van ons veel berichtjes krijgen maar dan nog is het netjes om een kort berichtje terug te sturen met een dan wel negatief of positief antwoord.

Het antwoorden is gratis en de geadresseerde weet meteen waar hij of zij aan toe is.

Ik stuurde verschillende berichtjes en soms kletsten we enkele weken achter elkaar en soms was het al snel afgelopen.

Op een gegeven moment stuurde ik een welkomstberichtje naar een nieuw lid op de site en kreeg daar een vriendelijke reactie op.

Uit haar reactie bleek dat ze al een tijdje mijn verhalen las en zodoende wist ze al meer over mij dan ik over haar.

Ze vertelde dat ze lange tijd gedacht had dat ze niet dominant zou zijn maar het toch bleek te zijn.

We onderhielden een gezellige mailwisseling waarbij het niet alleen over BDSM ging maar ook over de gewone beslommeringen die ons bezig hielden.

Ze was tijdens onze ontmoeting zoals dat zo mooi heet ‘between jobs’ en genoot van haar vrije tijd.

Ze vertelde mij over haar situatie thuis en ik kon me voorstellen hoe het was.

Haar vriend, partner sinds lange tijd, was niet onderdanig en zodoende zocht ze een oplossing op haar gevoelens toch een plaats te geven.

Wij hadden een goed contact en ik genoot elke keer weer als ik een bericht van haar ontving.

Er was geen sprake van een BDSM relatie maar deze dame wist hoe het klappen van de zweep, naderhand kwam ik erachter dat het beter ‘zwepen’ was, in elkaar zat.

Ze vertelde dat ze gek op haar man/vriend was en uiteraard op haar kind.

Ze vertelde ook dat ‘onze´relatie nooit werkelijkheid zou worden.

Natuurlijk vond ik dat jammer maar ik besefte ook dat er een behoorlijk leeftijdsverschil was en ik in Frankrijk woonde en zij in Nederland.

Desondanks voelde ik me goed bij haar.

Ze stuurde zelfs een foto en ik zag haar voor de eerste keer.

Ik kreeg een rood hoofd toen ik haar foto bekeek.

Een vrouw, die er vele malen jonger uitzag dan de leeftijd die ze op de site had opgegeven. Lange blonde haren, een knap gezichtje.

Iemand die niet zou misstaan in een damesblad.

U mag gerust weten toen ik de eerste foto onder ogen kreeg, dat ik dacht dat ik slachtoffer zou worden van een scam. Opgelicht zou worden.

Ik liet de foto aan enkele vrienden zien en ook zij dachten dat het geen lang leven beschoren zou blijven.

Het tegendeel bleek waar.

We hadden een leuke tijd en elke keer keek ik weer uit naar haar berichtjes.

Ze was een ‘Meesteres’ in het maken van selfies en ik genoot van elke foto die ze mij zond.

Haar positiviteit straalde ervan af.

Het voelde aan alsof je voor de eerste keer verliefd bent.

Onze gesprekken hadden serieuze onderwerpen maar ook onderwerpen die BDSM gerelateerd waren.

Ze schrok nergens van. Een knappe vrouw met een open mind.

We stuurden elkaar dagelijks berichtjes en terwijl ik via mijn PC mijn berichtjes typte, was zij de koningin op haar mobieltje.

Zelfs weken later was er absoluut nog geen sprake van een F/d relatie en we kletsen er wel over.

Haar enorme gevoel voor humor kwam door haar berichten ook naar boven en ik had ondertussen mijn ringtone veranderd naar een ringtone die specifiek voor haar was. De ringtone luisterde naar de naam ‘j’ai un message pour toi’.

Elke keer als ik een mailtje of berichtje kreeg, hoorde ik die ringtone en wist ik dat zij het was.

Op een gegeven moment, vertelde ze dat ze orgasme controle als een belangrijk controle middel zag voor slaven. Een Meesteres die controle had over het orgasme van een slaaf, had, figuurlijk gesproken dan, de slaaf bij z’n ballen beet.

Een slaaf die niet klaar mocht komen wanneer hij dat zelf wilde, was een gewillige slaaf en zou tot veel meer bereid zijn te doen.

Ik was zelf altijd al een grote voorstander geweest van orgasme controle en ooit heeft een online Meesteres mij tijdens een periode van 65 dagen onthouden van een orgasme.

Daarom trok ik de stoute schoenen aan en vroeg haar of ze ‘op afstand’ bereid was om mijn orgasme te controleren.

In afwachting van haar antwoord keek ik elke minuut of er een berichtje was en plotseling verscheen het verlossende antwoord.

‘We hebben een leuke en eerlijke relatie maar op dit moment ben ik er nog niet aan uit. Het is geen harde nee maar ik moet er nog over nadenken.’

Ik was blij met dat antwoord. Ze was eerlijk en oprecht.

Onze gesprekjes gingen over alles wat ons bezig hield en omdat ze een Meesteres, nog niet mijn Meesteres was, sprak ik haar aan met ‘U’.

Toch kregen na verloop van tijd onze gesprekken steeds meer een draai naar de BDSM kant.

Het duurde dan ook niet lang tot ze mij vroeg of ik een kuisheidskooitje wilde dragen.

Omdat ik verschillende kooitjes had, werd er een selectie gemaakt van drie stuks die mij voorkeur hadden.

Een siliconen kooitje, een zwart kunststof kooitje met scherpe prikkers erin en een metalen kooitje.

Langzaam begon onze BDSM relatie vorm te krijgen.

Het groeide gewoon als vanzelf.

_______________________________________________________________

Zoals, ik neem aan in elke BDSM relatie, stelde de Meesteres ook in onze relatie richtlijnen op waar ik me aan moest houden.

De eerste, en voor mij de belangrijkste, was het niet meer mogen aftrekken en/of klaarkomen wanneer ik wilde.

Die regel ging gepaard met een totaal verbod op seksueel genot.

Voordien ‘between two Mistress’s ‘ om het zo maar uit te drukken, trok ik me bijna dagelijks af. Electro tepelklemmen op mijn tepels en soms een buttplug in mijn kontje.

Al die activiteiten waren met onmiddellijke ingang verboden.

Ik kan u bevestigen dat, van de ene op de andere dag niet meer met mezelf mocht spelen, het in het begin heel zwaar viel.

Ook het kijken naar erotische filmpjes werd beperkt en langzaam aan, werd het ook verboden om nog een erectie te krijgen.

Zoals de meeste slaven wel weten, zijn daar de bekende kooitjes voor en ik had er drie mogen uitzoeken.

Ik had er een haat/liefde verhouding mee.

Het dragen van een kooitje, zorgde er niet alleen voor dat ik geen erectie meer kreeg maar liet me ook de hele dag aan de Meesteres denken.

Dat laatste was natuurlijk prettig maar na verloop van tijd, begon het kooitje op bepaalde plekjes van mijn huid, door te schuren en kon ik het niet meer dragen.

Na overleg met de Meesteres kreeg ik enkele dagen ‘vrij’ om te genezen.

Die dagen dat ik geen kooitje droeg, mocht ik ook niet opgewonden raken en werd het filmpjes kijken, tijdelijk stop gezet.

De Meesteres zond regelmatig selfies en ik sloeg ze allemaal op, op mijn telefoon. Het was heerlijk om te zien wat ze deed, waar ze mee bezig was en zelfs toen ze op vakantie ging, ging ik ‘mee’.

Mooie foto’s van haar, de omgeving en van haar activiteiten op vakantie.

Ondertussen was mijn velletje genezen en ik mocht weer langzaam aan beginnen met het dragen van het kooitje.

Het was begin augustus en bijna mijn verjaardag.

Ik vier mijn verjaardag nooit want ik ben altijd alleen.

Taart en gebak is ook niet aan mij besteed maar de Meesteres stond erop dat ik een gebakje ging halen.

Ik trapte naar het dorp, naar mijn favoriete bakkerswinkel en kocht mijn stokbroodje en een frambozengebakje.

Thuisgekomen stuurde ik de Meesteres een berichtje dat ik een gebakje had gehaald vergezeld van een mooie foto van het gebakje.

Al snel stuurde ze een berichtje terug.

‘Wat een vrolijk gebakje. Snij het in drie stukken en stuur dan nog een foto.’

Raar, waarom wilde ze een foto van het gebakje in drie stukken?

Maar, geen probleem en ik legde het gebakje op een snijplank en sneed het, zo goed als het ging, in drie stukken. Maakte er weer een foto van en stuurde die op.

‘Je weet wat er gaat gebeuren, slaafje? Of niet?’

Ik glimlachte als een boer met kiespijn maar ik had geen enkel idee.

Daarom besloot ik er maar een grapje van te maken en stuurde terug ‘opeten, Meesteres?’

Ze lachte hardop, ‘jazeker’ antwoordde ze. ‘Opeten, maar niet zomaar. Ik wil dat je je gaat edgen en wat je produceert, druppel je op één stukje van de taart. Als je dat gedaan hebt, dank je mij hardop en eet het op. Ga je gang.’

Ik las het nog een keer en ze zei het echt. Ik mocht mezelf aftrekken maar niet klaarkomen.

Ik liet mijn broek zakken, slipje naar beneden en maakte het kooitje los.

Ik pakte mijn bezwete pikje beet en al snel was het stijf geworden.

Heel voorzichtig trok ik me af zonder klaar te komen en al snel hing er een lange sliert voorvocht aan mijn pikje.

Ik haalde mijn vinger erdoor en smeerde het op het puntje van het gebakje.

Om niet klaar te komen liet ik snel mijn pikje los en pakte mijn telefoon.

Knipte een foto en stuurde die door.

Zoals beloofd, ik stond in mijn tuin, zei ik hardop ‘Dank U Meesteres’ en stopte het puntje in mijn mond.

Ik proefde de melange van het gebakje en mijn precum.

Ik genoot ervan. Ik genoot ervan om het voor Haar te doen.

De foto werd bekeken en ze stuurde nog een berichtje, ‘Je pikje is zeker weer slap? Daar hebben we niets aan. Trekken en nog een keer edgen op je tweede stukje taart. Daarna weer bedanken en opeten.’

Ik pakte mijn pikje weer beet, trok eraan en al snel stond het weer stijf.

Deze keer ging het veel sneller en ik kon gelukkig tijdig stoppen. De flinke klodder precum liep op het taartstukje en ik bedankte de Meesteres hardop. ‘Dank U Meesteres.’

Ik maakte een foto en ook die zond ik op.

Daarna pakte ik met trillende hand het stukje taart beet en stak het weer in mijn mond.

Ik likte mijn lippen af en keek naar het bordje waar nog één stukje taart op lag.

‘Nog een keer?’ dacht ik.

Het duurde niet lang of ze was weer online.

´Hoe verloopt jouw verjaardag tot zover?’ vroeg ze.

Ik reageerde dat ik het wel leuk vond en ik het heerlijk vond om te mogen edgen.

Weer lachte ze, ‘edgen is fijn hè?’

Ik knikte, ‘ja Meesteres.’

‘Weet je wat nog fijner is?’ zei ze.

Mijn gedachten wilden zeggen ‘klaarkomen’ maar dat durfde ik niet.

‘Nou?’ vroeg ze.

Ik besloot weer een komische noot eraan te geven en zei, ‘Het derde stukje taart opeten, Meesteres?’

‘Helemaal juist’ zei ze. ‘Lekker dat derde stukje taart opeten.’

Ik was gered. Ik mocht het derde stukje taart zo opeten.

Ik zag dat ze iets typte, ‘Maar, het zou geen verjaardag zijn als je niet mocht klaarkomen. Dus, je mag je sperma op het taartje spuiten, foto van maken en ook een foto dat het in je mond verdwijnt. Van harte gefeliciteerd slaafje.’

Dus toch.

Ik dacht even dat ik ermee weg kwam maar ze was me voor.

‘Oja, en daarna ga je op je knieën en bedankt mij voor het heerlijke gebakje. Have fun.’

De tranen stonden mij nader als het lachen maar ik had geen keus.

Natuurlijk had ik wel keus maar dan zou ik ontrouw zijn en dat was het laatste wat ik wilde.

Ik begon aan mijn pikje te trekken die al snel stijf werd. Alles ging snel en ik voelde dat ik bijna klaarkwam.

Ik drukte mijn pikje naar beneden, richtend op het taartje en het sperma spoot deze keer niet maar liep er met dikke klodders uit, precies op het taartpuntje.

Niet één druppel had het bordje geraakt.

Ik liet mijn pikje los, maakte een foto en stuurde hem door.

Vervolgens zakte ik op mijn knieën, camera op 10 seconden en stak heet met sperma besmeurde stukje in mijn mond.

‘Klik’ zei de camera en ik kauwde op het laatste stukje taart.

Ik voelde me, zelfs na het klaarkomen, een geile slet. Ik voelde me tevreden.

Ik dankte de Meesteres op mijn blote knieën en al snel kwam ze weer online.

‘Goed zo slaafje. Doe je rode kooitje aan en geniet van je verjaardag. Ik spreek je later.’

Ik kan me, van die verjaardag niets meer herinneren. Alleen dat ik een taartje gegeten heb met mijn eigen sperma erop.

Mijn Meesteres was er niet bij, niet fysiek maar zelfs op grote afstand heeft ze de volledige controle over mij.

Die avond was ze weer online en zei ‘Deze verjaardag zul je niet gauw vergeten, of wel?’

Ik lachte, ‘Echt niet Meesteres. Ik dank u voor de fijne dag.’

Ze lachte, ‘ja, dat zeg je nou. Maar besef dat deze dag hete begin is van een lange periode waarin je niet mag klaarkomen, geen erectie mag hebben en geen seksueel genot mag ervaren ZONDER mijn toestemming.

Alle erecties die je krijgt in je kooitje, worden genoteerd. Elke keer een streepje en als je er een aantal hebt, bepaal ik de straf daarvoor, begrepen?’

Ik bloosde, ‘ik heb er nu al eentje Meesteres.’

‘Dat dacht ik wel, daarom pak je een schoon leeg blaadje en zet één streepje en owee, als ik erachter kom dat je vals speelt.’

Valsspelen? Ik? Echt niet. ‘Nee Meesteres, ik beloof u dat ik niet vals speel.’

‘Dat je dat maar in je oren knoopt. Ik ga van de fijne avond genieten en morgen spreken we elkaar weer. Truste alvast.’

‘Truste Meesteres en heel erg bedankt voor de fijne dag.’

Ze was offline en ik had een grote glimlach op mijn mond.