“Rug hol, borsten vooruit, schouders naar achteren” Hij heeft twee canes in Zijn handen, met één duwt Hij, met de ander prikt Hij… precies zoals hoe Hij het hebben wil, zoals Hij mij hebben wil.
“meisje! wat zei ik nu net?” zegt Hij ietwat hard en duwt een cane onder mijn kin, “Niet te laag, staar naar de grond”… en flats… Hij haalt uit en slaat op mijn hand “Binnenkant dij!!!!”… ik trek mijn hand terug en schiet nu helemaal uit mijn houding, wrijf over mijn hand, duw mijzelf naar achteren van mijn kussen af en strek mijn benen.
–Wat denkt Hij nu eigenlijk wat ik hier zit te doen, met z’n, “rug recht, kont naar achteren, tieten vooruit”, laat Hem dat eens lekker zelf proberen, ik doe toch mijn best.🤨🙄🥺-
Hij tikt met de punt van een cane weer op mijn kussen.
“Terug” zegt Hij, “Nu!!”
ik kijk Hem brutaal aan. Hij trekt verbaasd Zijn wenkbrauwen iets op, natuurlijk doet Hij dat, Hij wil immers niet dat ik Hem aankijk, vooral NU niet.
Nu moet ik braaf zijn, opletten en vooral luisteren, mijzelf laten vormen zoals Hij dat wenst. Het is alleen dat ik…het is niet dat ik het niet wil, maar ik kan het niet. ik kan het gewoon niet goed doen, niet zoals Hij het wil, ik faal en ik wil niet falen, niet voor hem…
ik verbreek mijn blik met Hem, staar naar mijn kussen,
zucht
… voordat Hij zo losbarst met die canes omdat ik Hem aankeek, moet ik eerst…
“Sorry Meester, dat ik U aankeek” zeg ik en beweeg naar voren, leg mijn hoofd tussen Zijn voeten, knijp mijn ogen stijf dicht, -“niet slaan, niet uithalen niet slaan”– denk ik… hoop ik. Hij wrijft met een cane over mijn billen, ik zuig mijn onderlip naar binnen. Wacht op de klap, maar niks. Hij stapt over mij heen… zwijgt.
“Terug op je kussen” zegt Hij. Geen geschreeuw, geen dwingende stem. Hij is rustig, kalm, beheerst
… ik haat het wanneer Hij zo doet, dan kan ik Hem niet peilen waar Hij zit met Zijn gedachten.
ik neem een teug adem en kruip terug naar mijn kussen.
Vouw mijn benen onder billen, spreid ze. Leg mijn handen met handpalmen open op de binnenkant van mijn dijen. Nadu.
ik recht mijn rug, maak het hol, denk ik… dan het lastigste voor mij, schouders naar achteren en vooral ontspannen anders doet mijn nek zeer… ik buig mijn hoofd iets, niet te ver… staar naar een punt op de grond voor mij. Zo dan?!
Stilte.
“🎶 Life is too short to play slilly games
I’ve promised myself I won’t do that again
It’s got to be worth it, yeah…🎶”
fladdert mijn oren binnen, hoe toepasselijk. De radio staat zacht aan.
ik schrik en voel plots een cane prikken in mijn linkerschouder. ik beweeg hem iets naar achteren. Een andere cane schuift mijn rechterhand iets meer naar binnen, Hij wrijft met de cane in mijn hand. “Ontspan” hoor ik Hem zeggen “Sluit je ogen”.
Hij loopt om mij heen. Ik hoor het.
Plots voel ik een hand op mijn hoofd. “Zo maak je mij trots meisje”, ik begin te gloeien van binnen en probeer mijn buik in te houden, mijn rug nog meer te rechten terwijl hij hol is, of zo… hier doe ik het voor, voor Hem, Zijn waardering.
“Inzet, perfectie zit ‘um in inzet, begrijp je dat?”
“Ja, Meester” zeg ik zacht, “ik begrijp het” en voel mij trots.
“Mooi, bied mij nu je borsten aan” zegt Hij vervolgens… ik slik, leg mijn handen onder mijn borsten en til ze iets op, knijp mijn ogen stijf stijf dicht.
FLATS FLATS! Twee cane slagen belanden op mijn borsten.. HARD! Een traan glipt uit mijn oog en glijd in stilte over mijn wang.
“Kijk mij aan” hoor ik.
ik kijk Hem aan… voorzichtig, Hij glimlacht en heeft pretoogjes, ik zie geile trots.
ik gun Hem een kleine glimlach terug.
“Terug in de houding” zegt Hij nu streng,
“en nu precies zoals Ik jou hebben wil”
ik kijk Hem nog even aan, diep diep in Zijn ogen, wetende dat Hij daar leest dat ik dit ook precies zo hebben wil…
zucht
ik buig mijn hoofd,
“Ja Meester” antwoord ik zachtjes,
recht mijn rug, schouders naar achteren…
©luce, (dit is fictie, losjes gebaseerd op ware gebeurtenissen ☺️)
0 reacties op “Perfectie”
Doe mee!
Commentaar